ଅସଲି ମୁକ୍ତା ହାର ( The Real Pearl Necklace )

ଗୁଣ – ସତ୍ୟ 

ଉପ ଗୁଣ – ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଶକ୍ତିକୁ ଜାଣିବା ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେବା 

ଜେନି ମାତ୍ର ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷର ଗୁଳୁଗୁଲିଆ ଛୋଟ ଝିଅଟିଏ | ତାର ଆଖିର ଚମକ ଦେଖିଲେ ମନ ଖୁସିରେ ଭରି ଉଠେ | ଦିନେ ସେ ଆଉ ତା ମାଆ ବଜାରରୁ ଜିନିଷପତ୍ର କିଣୁଥିଲେ | ତାର ଆଖି ଗୋଟିଏ ନକଲି ମୁକ୍ତାରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ ହାର ଉପରେ ପଡିଲା | ସେ ଆଉ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରି ପାରିଲା ନାହିଁ | ମାଆକୁ ବିନତି କଲା ସେଇ ହାରଟି କିଣିଦେବା ପାଇଁ | CFBD2181-47E1-4378-A02E-BACBB42BD270

ମା ତାକୁ ବୁଝାଇ କହିଲେ,” ଦେଖ,ଏଇଟା ଗୋଟିଏ ନକଲି ମୁକ୍ତାର ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ ହାର ଯାହାର ଦାମ ଅଯଥାରେ ବହୁତ ବେଶି | ଯେହେତୁ ତୋତେ ଏତେ ପସନ୍ଦ ଆସୁଛି,ମୁଁ ତୋ ପାଇଁ କିଣି ଦେବି | କିନ୍ତୁ ତା ବଦଳରେ ତୋତେ ଗୋଟେ କାମର ତାଲିକା ଦେବି | ତାକୁ ତୋତେ ପୂରଣ କରିବାକୁ ପଡିବ | ତା ଛଡ଼ା ଏଥର ତୋ ଜନ୍ମ ଦିନରେ ଜେଜେ ମା ଯେଉଁ ପଇସା ଦେବେ,ତାକୁ ହାର କିଣିବାରେ ଲଗାଇବାକୁ ପଡିବ |”

ଜେନି ଏଥିରେ ରାଜି ହୋଇଗଲା | ତା ମାଆ ହାରଟି କିଣିଦେଲେ | ଜେନି ମଧ୍ୟ ଠିକ ସମୟରେ ତାର ସବୁ କାମ କରି ରଖିଦେଲା | ଜେଜେ ମା ଦେଇଥିବା ପଇସା ମଧ୍ୟ ଜମା କରିଦେଲା |

ଜେନିକୁ ସେଇ ହାରଟି ଏତେ ଭଲ ଲାଗୁଥିଲା ଯେ ସେ ଦିନରାତି ତାକୁ ପିନ୍ଧିବାରେ ଲାଗିଲା | କେବଳ ଗାଧେଇଲା ବେଳେ ସେ ତାକୁ ବେକରୁ ବାହାର କରି ରଖୁଥିଲା | କାରଣ ତା ମା କହିଥିଲେ,ପାଣି ବାଜିଲେ ହାରଟି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବ | ସେଥିରୁ ରଙ୍ଗ ଛାଡିବ ଓ ତା ବେକରେ ଶାଗୁଆ ରଙ୍ଗର ଦାଗ ପଡିଯିବ |

082654E9-B5B6-4C1A-92DF-81E23A2821BF

ଜେନିକୁ ଗପ ଶୁଣିବାକୁ ବଡ ଭଲ ଲାଗେ |

ସବୁଦିନ ରାତିରେ ଜେନି ଶୋଇବା ପୂର୍ବରୁ ତା ବାପାଙ୍କଠୁ ଗପଟିଏ ଶୁଣୁଥିଲା | 

ବାପା ତାକୁ ଗୋଟିଏ ଗପ ପଢି ଶୁଣାଉଥିଲେ | 

0A5483EF-E31E-44F3-86DA-22EE6F60F0AA

ଦିନେ ଗପଟି ଶୁଣାଇ ସାରିଲା ପରେ ସେ କହିଲେ,” ଜେନି! ଯଦି ତୁ ମୋତେ ସତରେ ଭଲ ପାଉ, ହାରଟା ବେକରୁ କାଢି ମୋତେ ଦେଇ ଦେ |”

ଜେନି ବିକଳ ହୋଇ କହିଲା,” ବାପା ! ମୁଁ ତୁମକୁ ବହୁତ ଭଲ ପାଏ | କିନ୍ତୁ ହାରଟି ଦେଇ ପାରିବିନି | ତା ବଦଳରେ ଗତ ଜନ୍ମ ଦିନରେ ତୁମେ ଦେଇଥିବା ମୋର ଅତି ପ୍ରିୟ କଣ୍ଢେଇ ରୋଜିକୁ ଦେବି | ତାର ପାର୍ଟୀ ଡ୍ରେସ୍ ମଧ୍ୟ ତା ସହ ତୁମକୁ ଦେଇ ଦେବି,କିନ୍ତୁ ଦୟା କରି ହାର ମାଗନି |”

ତାର ବାପା ଆଉ କିଛି କହିଲେନି | ତାକୁ ଶୁଭ ରାତ୍ରୀ କହି ଶୋଇବାକୁ ଚାଲିଗଲେ |

ତାପର ସପ୍ତାହରେ ରାତିରେ ତାକୁ ଗପ ଶୁଣାଇଲା ପରେ ପୁଣିଥରେ ସେ ହାରଟି ମାଗିଲେ | ଜେନି ଏଥର ବି ହାର ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନଥିଲା | ହାର ବଦଳରେ ସେ ସେ ତାର ରିବନ୍ ଆଉ କାଠ ଘୋଡାକୁ ଦେବାକୁ ରାଜି ହୋଇଗଲା | 

ତାର ବାପା ତାକୁ ଶୁଭ ରାତ୍ରୀ କହି ଚୁପଚାପ ସେଠୁ ଚାଲିଗଲେ |

ଏମିତି କିଛି ଦିନ ଚାଲିଗଲା | ଜେନିର ବାପା ତାକୁ ହାର ମାଗିବା ବନ୍ଦ କରିଦେଇଥିଲେ | 

ଅଚାନକ ଦିନେ ତାର ବାପା ତାକୁ ଗପ ଶୁଣାଇ ସାରି ସେଠୁ ଉଠି ଶୋଇବାକୁ ଯାଉଥିଲା ବେଳେ ଜେନି ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲା ଓ କମ୍ପୁଥିବା ହାତରେ ସେହି ନକଲି ମୁକ୍ତାର ହାରଟି ତାଙ୍କ ହାତରେ ରଖି ଦେଲା | 

ନକଲି ମୁକ୍ତାର ହାରଟିକୁ ସେ ଗୋଟେ ହାତରେ ଧରିଲେ ଆଉ ଆର ହାତଟି ପକେଟରେ ପୁରାଇ ଗୋଟିଏ ନୀଳ ରଙ୍ଗର ଡବାଟିଏ ବାହାର କରି ଜେନି ହାତକୁ ବଢ଼ାଇ ଦେଲେ | 

ଜେନି ତାକୁ ଖୋଲି ଦେଖିଲା | 

ତା ଭିତରେ ସତ ସତିଆ  ମୁକ୍ତା ହାରଟିଏ ଥିଲା !

0B426675-398E-4B28-A337-9DBE6DF3D35A

ଜେନିର ବାପା ସେଇ ସମୟକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଥିଲେ ଯେବେ ଜେନି ନିଜେ ନିଜେ ଖୁସିର ସହ ନକଲି ହାରକୁ ଛାଡିଦେବ ଓ ତାଙ୍କଠୁ ଅସଲି ହାର ନେବ !

ଶିକ୍ଷା :  ଜୀବନରେ ଆମେ ବହୁତ ସମୟରେ ବାସ୍ତବିକତାଠୁ ଦୂରରେ ଥାଉ | ପ୍ରକୃତ କଥା ଆମକୁ ଜଣା ନଥାଏ |ଆମକୁ ଯାହା ଠିକ ଲାଗେ,ତାକୁ ସତ୍ୟ ଭାବି ଖୁସିରେ ବସିଯାଉ | କିନ୍ତୁ ଜୀବନର ଗତି ଅଲଗା ପ୍ରକାର |କେତେବେଳେ ଏହା ଆମକୁ କଣ ଦେଇ ଚମକାଇ ଦେବ ତାର ଠିକଣା ନାହିଁ | ବେଳେ ବେଳେ ଜୀବନରେ ଉତ୍ତମ ଜିନିଷ ପାଇବାକୁ ହେଲେ ଜୀବନ ଚଲା ପଥରେ ମିଳୁଥିବା ଛୋଟ ଛୋଟ ବାଲି ଗରଡ଼ାକୁ ଛାଡି ଆଗକୁ ବଢିବାକୁ ପଡିବ | ଜୀବନର ଏହି ସତ୍ୟକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ପଡିବ | ଏଥିପାଇଁ ସାହସ ଦରକାର | ଏହି ସାହସକୁ ପାଇବା ପାଇଁ ବାହାରେ ଖୋଜିବା ଦରକାର ନାହିଁ | କାରଣ ଆମ ଭିତରେ ହିଁ ଏହା ବିଦ୍ୟମାନ  |

https://saibalsanskaar.wordpress.com

ଆଳୁ ଚାଷ ( Planting Potatoes )

ଗୁଣ – ସଦାଚରଣ 

ଉପ ଗୁଣ – ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଜୀବନରେ ଫରକ ପକାଇବା 

DB734CD0-2743-4D6F-B7D2-66EAFABD993A

ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଛୋଟ ପିଲାଟିଏ ଥିଲି,ମୋର ମନେ ଅଛି,ଆମର ବଗିଚାରେ ଆମେ ବହୁତ ପ୍ରକାର ପନିପରିବା ଚାଷ କରୁଥିଲୁ | ବିଶେଷତଃ ଆଳୁ ଚାଷ ବିଷୟରେ ମୋର ଏବେ ବି ସବୁ କିଛି ମନେ ଅଛି | ବଗିଚାର ସବୁଠୁ ବଡ ଜାଗାରେ ଆଳୁ ଚାଷ କରୁଥିଲୁ | ପରିବାରର ସମସ୍ତେ ଏହି କାମରେ ଲାଗି ଯାଉଥିଲେ | ବାପାଙ୍କର କାମ ଥିଲା ମାଟି ଖୋଳିବା | ଆଳୁ ମଞ୍ଜି ପୋତିବା ପାଇଁ ମୁଁ ସବୁବେଳେ ଆଗଭର ହେଉଥିଲି | ମୁଁ ଆଳୁ ମଞ୍ଜି ପକାଇଲା ପରେ ମୋ ମାଆ ତା ପାଖରେ ସାର ବିଞ୍ଛି ଚାଲୁଥିଲେ | ତାପରେ ମୋର ବାକି ଭାଇମାନେ ତା ଉପରେ ମାଟି ଲଦି ଚାଲୁଥିଲେ |

ଆଳୁ ଗଛ ବଡ ହେଇ ଆଳୁ ଫଳିବାକୁ ବହୁତ ଦିନ ଲାଗୁଥିଲା | 

ମୁଁ ସେଇଦିନକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହୁଥିଲି ଯେବେ ଆଳୁ ଗଛରୁ ଆଳୁ ବାହାରିବ ! 

ବଗିଚା ବାହାରେ ଖେଳୁଥିବା ସମୟରେ ମଝିରେ ମଝିରେ ଆସି ଆଳୁ କ୍ଷେତକୁ ଚାହୁଁଥିଲି ଓ ଭାବୁଥିଲି, “ମାଟି ଭିତରେ ଆଳୁ ମଞ୍ଜିର କଣ ହେଉଥିବ ! ଆଳୁ ମଞ୍ଜି କେମିତି ବଦଳୁଥିବ ! “

ଚାହୁଁ ଚାହୁଁ ମାଟି ଭିତରୁ ଆଳୁ ବାହାର କରିବା ସମୟ ଆସି ଯାଇଥିଲା |

ବାପା ଆଳୁ ଗଛ ମୂଳରୁ ଯେତେବେଳେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଆଳୁ ବାହାର କରି ଆମକୁ ଦେଖାଇଲେ ,ମୁଁ ତ ନିଜ ଆଖିକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରି ପାରିଲି ନାହିଁ ! 

ଏତେ ଛୋଟ ଛୋଟ ମଞ୍ଜିରୁ କେତେ ଯେ ଆଳୁର ଗୁଚ୍ଛା ବାହାରିଥିଲା,ସତରେ ଦେଖିଲା ଭଳି ଥିଲା !

ସେହି ଆଳୁର ମୂଲ୍ୟ ଆମ ପରିବାର ବହୁତ ବେଶି ଥିଲା | ସେଥିରୁ ଆମେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ବ୍ୟଞ୍ଜନ ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ଯୋଜନା କରି ସାରିଥିଲୁ | ମୋର ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ ଥିଲା ଆଳୁ ଦମ ! ପୁରା ବର୍ଷ ପାଇଁ ଆମର ଆଳୁର ଚାହିଦା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା | ଏହି ଆଳୁ ଉତ୍ପାଦନ ମୋ ପାଇଁ କୌଣସି ଚମତ୍କାରଠୁ କମ ନଥିଲା !

ଶିକ୍ଷା – ଏଇ ସବୁ ଘଟଣା କ୍ରମ ବିଷୟରେ ଯେବେ ମୁଁ ବସି ପଡି ଭାବିବାକୁ ଲାଗେ,ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୁଏ ଯେ ଆଳୁ ମଞ୍ଜି ଭଳି ମୁଁ କହିଥିବା ବା କରିଥିବା ଏମିତି କେତେ ନା କେତେ କଥା ଲୋକଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବା ମନରେ ବୀଜ ରୂପେ ରୋପିତ ହୋଇ ଯଥା ସମୟରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପ ଧରି ଅଙ୍କୁରିତ ହୋଇଥିବ ! 

କେତେବେଳେ ମୋ କଥା ବା ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବ ତ କେତେବେଳେ ଦୁଃଖ ଦେଇଥିବ ! 

ସବୁ ଦିନ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଏଇ କାମ କରି ଆସୁଛି | ତେଣୁ ଆମକୁ ସବୁବେଳେ ସଚେତନ ରହିବାକୁ ପଡିବ |

ମନେ ରଖି,ଭଲ କଥା କହିବା ଓ ଭଲ କାମ କରିବା,ଯେମିତି ସମସ୍ତେ ଖୁସି ହେବେ | କାହାକୁ ଜାଣତରେ ବା ଅଜାଣତରେ ଦୁଃଖ ଦେବା ନାହିଁ | 

ଅନ୍ୟ ପ୍ରତି ପ୍ରେରିତ ଆମର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାବନା,ଶବ୍ଦ,କାର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ତମ ହେଉ ଓ ସୁନ୍ଦର ରୂପରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଏଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ହୋଇ ସମସ୍ତଙ୍କ ଜୀବନକୁ ସୁଗନ୍ଧିତ କରି ଦିଅନ୍ତୁ | ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୁଖଶାନ୍ତି ମିଳୁ |

https://saibalsanskaar.wordpress.com

http://academictips.org/blogs/

ଆସୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ଆମ ପାଇଁ ଉପହାର ( Each Day Is A Gift )

ଗୁଣ – ଆଶାବାଦୀ ରହିବା 

ଉପ ଗୁଣ – ମନୋଭାବ 

7B781723-9361-41DD-B464-ED874299A91A

ବୟାନବେ ବର୍ଷୀୟା ବୃଦ୍ଧା ଜଣକ ନର୍ସିଙ୍ଗ ହୋମକୁ ଚାଲିଯିବା ପାଇଁ ମନ ସ୍ଥିର କରି ନେଇଥିଲେ | ନିକଟରେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା | ତେଣୁ ଘରେ ଏକୁଟିଆ ପଡି ରହିବାର କୌଣସି କାରଣ ନଥିଲା |ଯେଉଁଦିନ ସେ ଯିବେ, ସେଦିନ ସେ ସକାଳୁ ଉଠି ପଡି ଆଠଟା ସୁଦ୍ଧା ନିଜକୁ ସଜବାଜ କରି ନେଇଥିଲେ |ଓଠରେ ଲାଲ ଲିପିଷ୍ଟିକ୍ ଲଗାଇବାକୁ ଭୁଲି ନଥିଲେ | ମୁଣ୍ଡ ବାଳକୁ ସଜାଡ଼ି ଢଙ୍ଗରେ ବାନ୍ଧି ଦେଇ ଥିଲେ | ନର୍ସିଙ୍ଗ ହୋମ୍ ଲବିରେ ବସି ନିଜ ରୁମ୍ ପାଇବା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଥିଲେ | 

ବହୁତ ସମୟ ଅପେକ୍ଷା କଲା ପରେ ଯାଇ ତାଙ୍କୁ ରୁମ୍ ମିଳିଥିଲା | ତଥାପି ସେ ହସ ହସ ମୁହଁରେ  ନିଜ ରୁମକୁ ଯିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ଯାଇଥିଲେ |

ସେ ଯେତେବେଳେ ବାଡ଼ି ଧରି ଛିଡା ହୋଇଗଲେ ଓ ଲିଫ୍ଟ ଆଡକୁ ଚାଲିବାକୁ ଲାଗିଲେ,ମୁଁ ଟିକେ ତାଙ୍କ ରୁମର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ଲାଗିଲି | 

କହିଲି,” ଆଜ୍ଞା ! ରୁମଟି ନିହାତି ଛୋଟ | ଭଲ ଫର୍ଣ୍ଣିଚର୍ ନାହିଁ | “

ଏମିତି ବର୍ଣ୍ଣନା ଶୁଣିଲା ପରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଉତ୍ସାହ ଦେଖାଇବାକୁ ପଛଘୁଞ୍ଚା ଦେଲେ ନାହିଁ | ତାଙ୍କ ଉତ୍ସାହ ଦେଖି ଲାଗିଲା ସତେ ଯେମିତି ସେ ମାତ୍ର ଆଠ ବର୍ଷୀୟ ଛୋଟ ପିଲାଟିଏ !

ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବାସ୍ତବ ଜଗତକୁ ଫେରାଇ ଆଣିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କହିଲି,” ମାଡ଼ାମ ! ଟିକେ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ | ନିଜ ରୁମକୁ ଆଗ ଦେଖି ନିଅନ୍ତୁ !”

ସେ ମୋ କଥା ସବୁ ଶୁଣିଲେ | ତାପରେ କହିଲେ,” ବୁଝିଲ,ମୋର ଖୁସି ମୋତେ ଦିଆ ଯାଇଥିବା ରୁମ୍ କେମିତିଆ,ତା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ନାହିଁ | ଏହା ମୋର ମନୋଭାବ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ  | ଏଠାକୁ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ମନକୁ ସ୍ଥିର କରି ନେଇଥିଲି ଯେ ମୁଁ ଯେଉଁଠିକୁ ଯିବି ସେଇଠି ଖୁସିରେ ରହିବି | ସବୁ ଦିନ ସକାଳୁ ଶେଯରୁ ଉଠିଲା ପରେ ମୋର ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟଗ୍ରସ୍ତ  ଶରୀରକୁ କେତେ କଷ୍ଟ ହେଉଛି,ତାହା ମୁଁ ଭାବେନି | ବରଂ ଅତୀତରେ ବିତାଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖୁସିର ମୁହୂର୍ତ୍ତକୁ ମୁଁ ମନେ ପକାଏ | ଆସୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନକୁ ମୁଁ ସ୍ୱାଗତ କରେ | କେମିତି ସେଇ ଦିନଟିକୁ ଖୁସିରେ କଟାଇବି,ତା ବିଷୟରେ ଭାବେ |”

ପୁଣି ସେ କହି ଚାଲିଲେ | 

“ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ବ୍ୟାଙ୍କର ଜମା ଖାତା ଭଳି | ଏଠାରେ ଜମା ହେଉଥିବା ଧନ ରାଶି ହେଉଛି ଆମର ବିତାଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ | ଯାହା ଜମା କରିଥିବା,ତାହା ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିବା | ତେଣୁ ପ୍ରଥମରୁ ଖୁସି ଜମା ରଖିଥିଲେ,ଆମକୁ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ସମୟରେ ଖୁସି ମିଳି ପାରିବ | “

ଏତିକି କହି ସେ ମୋତେ  ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଲେ ଓ କହିଲେ,” ତୁମେ ସତରେ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ କଥା କହିବା ଜାଣିଛ | ତୁମର ବର୍ଣ୍ଣନା ବଢିଆ  ଥିଲା | ଆଶା କରୁଛି ,ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଧ୍ୟ ଆମେ ସମ୍ପର୍କରେ ରହିବା | “

ତାପର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସ୍ମିତ ହାସ୍ୟର ସହ ସେ ମୋତେ କହିଲେ,” ଜୀବନରେ ଖୁସି ରହିବାକୁ ହେଲେ ମାତ୍ର ପାଞ୍ଚୋଟି ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରାଯିବା ଦରକାର |”

ସେଗୁଡିକ ହେଲେ,

“1. ହୃଦୟରେ କାହା ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ରଖ ନାହିଁ |

 2. ସବୁବେଳେ ଚିନ୍ତାମୁକ୍ତ ରୁହ |

 3. ସରଳ ଜୀବନ ଯାପନ କର |

 4. ଦେବା ଶିଖ |

 5. ଆଶା କମ କର |”

ଶିକ୍ଷା : ଆମର ଖୁସି ବାହ୍ୟ ପରିସ୍ଥିତି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ନାହିଁ | ଅପରନ୍ତୁ ଆମର ମନୋଭାବ ଏହାକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରିଥାଏ | ପ୍ରତ୍ୟେକେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉପୁଜୁଥିବା ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଆମେ କିପରି ମନୋଭାବ ସହ ତଥା କି ଉପାୟରେ ସମ୍ଭାଳୁଛେ,ତା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଅତି ଜରୁରୀ  | ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଏଥିରୁ ଖୁସି ପାଇ ପାରିବା କି ନାହିଁ ଜଣା ପଡିଥାଏ  | ଯଦି ଆମେ ଏହି ସରଳ ତଥ୍ୟକୁ  ମନେ ରଖିବା,ତାହେଲେ ଆମେ ସବୁବେଳେ ଖୁସି ରହି ପାରିବା |

https://saibalsanskaar.wordpress.com

http://www.moral-stories.org/each-day-is-a-gift/

ଅସୀମ ଆତ୍ମ ବିଶ୍ୱାସ ( Confidence Level )

ଗୁଣ – ପ୍ରେମ 

ଉପ ଗୁଣ – ବିଶ୍ୱାସ 

85993AF0-0889-401C-9962-309F0AA8472D

ଉଡ଼ାଜାହାଜରେ ମୁଁ ବସିଥାଏ |  ବିମାନ ସିଟ୍ ସାମନାରେ ରଖା ଯାଇଥିବା ସମ୍ବାଦପତ୍ରଟିକୁ ହାତରେ ଧରି ଇଆଡୁ ସିଆଡ଼ୁ ଭାବିବାରେ ଲାଗିଥାଏ |

କିଛି ସମୟ ଚାଲିଗଲା |

କିଛି ଦୂରତା ବି ଉଡ଼ାଜାହାଜ ଅତିକ୍ରମ କଲା |

ମୁଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲି କେତେବେଳେ ସେମାନେ ଜଳପାନର ଘୋଷଣା କରିବେ | କିନ୍ତୁ କେହି କୁଆଡେ ହଲୁ ନଥାନ୍ତି | ଏଆର ହୋଷ୍ଟେସମାନେ ଚୁପଚାପ ନିଜ ଭିତରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି |

984FA5F6-AF4B-45E6-9A63-8959298822E6

ଉଡ଼ାଜାହାଜଟି ମଝିରେ ମଝିରେ ଦୋହଲି ଚାଲିଥାଏ |

ମନରେ ଶଙ୍କା ଆସୁଥାଏ,” ଠିକରେ ଘରେ ପହଁଚିବୁ ତ ?”

ଏଇ ସମୟରେ ବିମାନ ପରିଚାରିକା ଘୋଷଣା କଲେ, “ବାୟୁ ମଣ୍ଡଳରେ ଅସ୍ଥିରତା ଯୋଗୁ ଜଳପାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏବେ ହୋଇ ପାରିବନି | “

ସେଥିପାଇଁ ସେ କ୍ଷମା ଯାଚନା କଲେ | ତା ସହିତ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସିଟ ବେଲ୍ଟ ବାନ୍ଧିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ |

ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଅସ୍ଥିରତା ଧୀରେ ଧୀରେ ବଢି ଚାଲିଥାଏ |

ଡର ମଧ୍ୟ ବଢି ଚାଲିଥାଏ |

କିଛି ସମୟ ପରେ ଝଡ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଗଲା | କଳା ବାଦଲ ଆଗରୁ ହିଁ ଆକାଶକୁ ଘୋଡାଇ ରଖିଥିଲା |ବିଜୁଳି,ଘଡଘଡିର ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟ କିଛି କମ ନଥିଲା | ଜାହାଜର ଇଞ୍ଜିନ ଶବ୍ଦଠୁ ଅଧିକ ଜୋରରେ ଶୁଣା ଯାଉଥିଲା |ଆମ ଜାହାଜଟି ଆକାଶରେ ଖାଲି ଏପଟ ସେପଟ ଦୋହଲି ଚାଲିଥାଏ | କେତେବେଳେ ବାୟୁ ସ୍ରୋତ ଏହାକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ନେଉଥାଏ ତ କେତେବେଳେ ତଳକୁ କଚାଡି ପକାଉଥାଏ |

ମୁଁ ଟିକେ ଏପଟ ସେପଟ ଚାହିଁଲି | ଦେଖିଲି,ସମସ୍ତେ ପ୍ରାୟଃ ଭୟଭୀତ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲେ | ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବହୁତ ଲୋକ ଭଗବାନଙ୍କୁ ମନେ ମନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଆରମ୍ଭ କରି ଦେଇଥିଲେ |

ଆଗକୁ କଣ ହେବ ଜଣା ପଡୁ ନଥିଲା | ଆସନ୍ନ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଥିଲୁ | ସେତେବେଳେ ଆଖି ପଡିଲା ପାଖ ସିଟରେ ବସିଥିବା ଛୋଟ ଝିଅଟିଏ ଉପରେ | ପିଲାଟି ବଡ ଶାନ୍ତଶିଷ୍ଟ ଭାବରେ ବସିଥିଲା | ବହିଟିଏ ହାତରେ ଧରି ପଢିବାରେ ଲାଗିଥିଲା | ବାହାର ଦୁନିଆରେ କଣ ଘଟୁଛି ତାକୁ ଫରକ ପଡୁ ନଥିଲା |କେତେବେଳେ ସେ ଧ୍ୟାନର ସହ ବହି ପଢୁଥିଲା ତ କେତେବେଳେ ଆଖି ବନ୍ଦ କରି କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଶୋଇ ରହୁଥିଲା | କେତେବେଳେ ଗୋଡ଼କୁ ଆଗକୁ ଲମ୍ବାଇ ଅଳସ ଭାଙ୍ଗୁଥିଲା | ତା ଚେହେରାରେ ଭୟର ତିଳେ ମାତ୍ର ଚିହ୍ନ ନଥିଲା | ବିମାନଟି ମଝିରେ ମଝିରେ ତଳ ଉପର ହେଉଥିଲା,ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଦୋହଲି ଯାଉଥିଲା |ବିମାନରେ ବସିଥିବା ସମସ୍ତ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ କୋକୁଆ ଭୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିଲା | କିନ୍ତୁ ଝିଅଟି ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବରେ ଶାନ୍ତ ଥିଲା |

B60C510B-5C8B-4400-A3CF-268DF3ECD764

ତାର ଏହି ମନୋଭାବ ମୋତେ ବିସ୍ମିତ କରି ଦେଇଥିଲା | କିଛି ସମୟ ପରେ ବିମାନଟି ଝଡ଼କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଗନ୍ତବ୍ୟ ସ୍ଥଳରେ ପହଁଚିଲା | ସମସ୍ତେ ତରବର ହୋଇ ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇବାରେ ଲାଗିଲେ | ଏହି ସମୟରେ ମୁଁ ପିଲାଟି ପାଖକୁ ଗଲି ତାକୁ ପଚାରିଲି, “ମା ! କଥା କଣ ! ଏତେ ଝଡତୋଫାନ ଯୋଗୁ ବିମାନଟି ତାଳପତ୍ର ଭଳି ଥରୁଥିଲା ବେଳେ ତୁ ଏତେ ଶାନ୍ତ କିପରି ରହି ପାରିଲୁ ?”

ଝିଅଟି କହିଲା, “ମୋର ବାପା ଏହି ବିମାନର ପାଇଲଟ ଅଟନ୍ତି | ସେ ମୋତେ ଘରକୁ ନେଇ ଯାଉଛନ୍ତି |”

ଶିକ୍ଷା : ଆତ୍ମ ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲେ ମଣିଷ ନିଜ କାମକୁ ସଫଳତାର ସହ ସମ୍ପନ୍ନ କରିଥାଏ | ଆତ୍ମ ବିଶ୍ୱାସ ମଣିଷକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଶାନ୍ତ ଓ ସ୍ଥିର ରଖିଥାଏ | ଆତ୍ମ ବିଶ୍ୱାସ ସହ ଭରସା ମିଶିଗଲେ ମଣିଷ ଜୀବନର ଚଲା ପଥରେ ବହୁତ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଇ ପାରିଥାଏ | କାହାଣୀରେ ପିଲାଟିର ନିଜ ବାପାଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା ଥିଲା ଯେ ସେ ତାକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଠିକରେ ଘରେ ପହଁଚାଇ ଦେବେ | ସେହି ଆତ୍ମ ବିଶ୍ୱାସ ତାକୁ ପୁରା ଯାତ୍ରା ସମୟରେ ନିର୍ଭୟ କରି ରଖିଥିଲା | ସେମିତି ଭଗବାନଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା କରି ଆମେ ଏହି ଜୀବନ ଯାତ୍ରାକୁ ନିର୍ଭୟରେ ପାର କରି ପାରିବା |

https://saibalsanskaar.wordpress.com

http://www.moral-stories.org/confidence-level/

ଦରିଦ୍ରତାର ଲକ୍ଷଣ ( What It Means to be Poor )

ଗୁଣ – ଶାନ୍ତି 

ଉପ ଗୁଣ – ସନ୍ତୋଷ,କୃତଜ୍ଞତା 

BAAF4FE1-B387-46E8-B744-CFBBD58C44C2

ଜଣେ ଧନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ | ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଦରିଦ୍ରତା କଣ ବୁଝାଇବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ | ସେଥିପାଇଁ ଦୁହେଁ ଏକ ଅନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିଗରେ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ  କଲେ | ଇଆଡ଼େ ସିଆଡେ ବୁଲି ବୁଲି ଗୋଟିଏ ଅଜଣା ଅଶୁଣା ଗାଆଁରେ ଯାଇ ପହଁଚିଲେ | ସେଠି ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ନିହାତି ଗରିବ ପରିବାରର ଚାଷ ଖଳାରେ କିଛି ଦିନ ଓ କିଛି ରାତି ବିତାଇଲେ |

ଫେରିଲା ବେଳେ ପିତା ପୁତ୍ରକୁ ଏହି ଯାତ୍ରାର ଅନୁଭୂତି କେମିତି ଥିଲା ପଚାରିଲେ |

ପୁଅ କହିଲା,”ବହୁତ ବଢିଆ |”

ବାପା କହିଲେ,” ଦେଖିଲୁ,ଗରିବ ଲୋକମାନେ କେମିତିଆ ଜୀବନଯାପନ କରନ୍ତି ?”

ପୁଅ କହିଲା, “ହଁ | “

ପୁଣିଥରେ ସେ ପଚାରିଲେ,” ଏହି ଯାତ୍ରାରୁ ତୁ କଣ ଶିଖିଲୁ ?”

ପୁଅର ଉତ୍ତର ଶୁଣିଲା ଭଳି ଥିଲା |

ପୁଅ କହିଲା,” ହଁ ,ଆମ ପାଖରେ ଗୋଟିଏ କୁକୁର ଅଛି ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଚାରିଟା |

ଆମର ବଗିଚା ଭିତରେ ଥିବା ସ୍ଵଇମିଂ ପୁଲ୍ ଏତେ ଛୋଟ,ସେମାନଙ୍କ ଘର ପାଖ ଦେଇ ବହି ଯାଉଥିବା ଛୋଟ ନଦୀଟି କେତେ ସୁନ୍ଦର |

ଆମେ ବଗିଚାରେ ବିଦେଶରୁ ଆଣି ଆଲୁଅ ଲଗାଇଛେ | ସେମାନଙ୍କ ଜମି ଉପରେ ତାରାମାନେ ଆଖି ମିଟିକା ମାରୁଛନ୍ତି |

ଆମ ଘର ପଛ ପଟେ  ବସାଉଠା କରିବା ପାଇଁ ଥିବା ଜାଗାଟି କେତେ ଛୋଟ !

ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଥିବା ଜମିଜମାର ସୀମାରେଖା ଏତେ ଲମ୍ବା ଯେ ଆଖି ପାଏନି !

ଆମ ପାଖରେ ଭୃତ୍ୟ ଅଛନ୍ତି ଆମର ସେବା କରିବା ପାଇଁ ,କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଅନ୍ୟର ସେବାରେ ନିଜ ଜୀବନକୁ ଲଗାଇ ଦେଇଛନ୍ତି |

ଆମେ ଆମର ଖାଇବା ବଜାରରୁ କିଣୁ ଅଥଚ ସେମାନେ ନିଜ ଜମିରେ ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟ ଉପୁଯାନ୍ତି |

ଆମ ଘର ଚାରିପାଖେ ବାଡ଼ ତିଆରି କରି ନିଜର ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରୁ ଆଉ ସେମାନେ ନିଜର ସୁରକ୍ଷା ନିଜ ଭାଇବନ୍ଧୁଙ୍କ  ଉପରେ ଛାଡି ଦେଇ ନିଶ୍ଚିନ୍ତରେ ରାତି ବିତାନ୍ତି |”

ପୁଅର କଥା ଶୁଣି ବାପ ହତବାକ୍ ହୋଇଗଲେ |

ସେ କିଛି କହିବା ପୂର୍ବରୁ ପୁଅ କହିଲା,” ବାପା,ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ କେତେ ଯେ ଗରିବ ଦେଖାଇ ଦେଇଥିବା ପାଇଁ ଧନ୍ୟବାଦ |“

ଶିକ୍ଷା : ବହୁତ ସମୟରେ ଆମେ ଭୁଲିଯାଉ,ଆମ ପାଖରେ କଣ ଅଛି |

କଣ ଆମ ପାଖରେ ନାହିଁ,ସେହି ବିଷୟରେ ବେଶି ଧ୍ୟାନ ଦେଉ |

ଯାହା ଆମକୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ଲାଗେ,ତାହା ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ମୂଲ୍ୟହୀନ ହୋଇପାରେ |

ଏହା ଜଣଙ୍କ  ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ | 

ଆମ ପାଖରେ ଯାହା ଅଛି,ସେଥିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନ ରହି ଅଧିକ ଆଶାରେ କାମନାର ମରୀଚିକା ପଛରେ ଦୌଡ଼ି ଦୌଡ଼ି ନିଜ ଜୀବନକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଅନୁଚିତ |

ଯଦି ଆମେ ଆଉ ବେଶି ମାଗିବା ବଦଳରେ,ଯାହା ଆମ ପାଖରେ ଅଛି ସେଥିପାଇଁ ନିଜକୁ ଅନୁଗୃହୀତ ଭାବିବା,ତାହେଲେ ଆମକୁ ସୁଖ ଓ ସନ୍ତୋଷ ପ୍ରାପ୍ତି ହେବ | ଆମର ମାନସିକ ଶାନ୍ତି ବଜାୟ ରହିବ |

ଆମ ପାଖରେ ଯାହା ଅଛି,ସେଥିପାଇଁ ସବୁବେଳେ କୃତଜ୍ଞ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ |

କାମନା ରହିତ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରକୃତରେ ଧନୀ ଅଟେ | ଯାହାର ମନରେ ଅସଂଖ୍ୟ କାମନା  ଭରି ରହିଛି,ସେ ସବୁଠୁ ଦରିଦ୍ର ଅଟେ  |

http://www.moral-stories.org/what-it-means-to-be-poor/

https://saibalsanskaar.wordpress.com

ଜୀବନ ନିର୍ମାଣ ( Building A House )

ଗୁଣ – ସଦାଚରଣ 

ଉପ ଗୁଣ – ସତ୍ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ 

2EC7313F-0CF2-4328-ADED-4C490D448D52

ମିସ୍ତ୍ରୀ ଜଣକ ବୁଢା ହୋଇ ଯାଇଥିଲେ | ତେଣୁ ସେ ଆଉ କାମ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ନଥିଲେ | ନିତିଦିନିଆ କାମରୁ ବିରତି ନେଇ ସେ ଘରପରିବାର ସହ ଆନନ୍ଦରେ କାଳାତିପାତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ | କେବଳ ପ୍ରତ୍ୟେକ କାମ ଶେଷରେ ମିଳୁଥିବା ପଇସା ଲୋଭନୀୟ ଥିଲା | କିନ୍ତୁ ତା ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମନ ଟାଣୁ ନଥିଲା | ସେ ବିଶ୍ରାମ ଚାହୁଁଥିଲେ | ତେଣୁ ସେ ସୁବିଧା ଦେଖି ତାଙ୍କ ମାଲିକକୁ ମନ କଥା କହିଲେ ଓ କାମରୁ ଅବସର ମାଗିଲେ |

ତାଙ୍କ ମାଲିକ ଜଣେ ଭଲ ଲୋକ ଥିଲେ | ସେ ମିସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କାରିଗରୀ ଜ୍ଞାନକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିଲେ | ସେ ଜଣେ ଭଲ କାରିଗରଙ୍କୁ ଏମିତି ଛାଡି ଦେବାକୁ ଚାହୁଁ ନଥିଲେ | ତେଣୁ ସେ ମିସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଲେ | ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବ ଅନୁଯାୟୀ ମିସ୍ତ୍ରୀ ଜଣକ କାମ ଛାଡିବା ପୂର୍ବରୁ ଶେଷ କାମଟି କରିକି ଯିବେ |

C7F4AF90-A985-45BD-8EE4-7B8D84BB8688

ସେହି ଶେଷ କାମଟି ଗୋଟିଏ ଘର ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ  ଅନୁରୋଧ ଥିଲା |

ମିସ୍ତ୍ରୀ ଘର ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ରାଜି ହୋଇଗଲେ | କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ମନ ଜମା କାମରେ ନଥିଲା | ଏଇ କାମ ସେ ଯେମିତି ସେମିତି ସାରିବାକୁ ବସିଲେ | ଘର ତିଆରିରେ ଲାଗୁଥିବା ସାମଗ୍ରୀ ନିମ୍ନମାନର ଆଣି କାମ ଚଳାଇଲେ |ଘର ତିଆରିରେ ଯେଉଁ ନିଖୁଣତା ଦରକାର,ସେ ତାର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ ନାହିଁ |

ଏତେ ଦିନ ଧରି କାମ କଲା ପରେ ଶେଷ ବେଳକୁ,ଦୁଃଖର କଥା ଯେ ସେ କାମଟିକୁ ସୁଚାରୁ ରୂପରେ ସମ୍ପନ୍ନ କରିବାରେ ଢିଲା ପଡିଗଲେ |

E6939EBE-203A-4A64-B387-0F37486A048B

ଯେଉଁ ଦିନ କାମଟି ପୁରା ସରିଲା,ଠିକ ସେଇ ଦିନ ତାଙ୍କ ମାଲିକ ଘରଟି କେମିତି ତିଆରି ହେଉଛି ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ | ତାପରେ ସେ ସେହି ଘରର ଚାବି ମିସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଦେଇ କହିଲେ,” ଏଇ ଘରଟି ତୁମ ପାଇଁ ଆମ ତରଫରୁ ଉପହାର |”

ମିସ୍ତ୍ରୀ ଜଣକ ହତଚକିତ ହୋଇଗଲେ |

ସେ ଯଦି ଜାଣିଥାନ୍ତେ,ସେ ନିଜ ପାଇଁ ଘରଟି ତିଆରି କରୁଛନ୍ତି ଘରଟି କେତେ କେତେ ଅଲଗା ହୋଇଥାନ୍ତା !

ଶିକ୍ଷା – ଆମେମାନେ ମଧ୍ୟ ମିସ୍ତ୍ରୀ ଭଳି ଆମ ଜୀବନକୁ ନିଜ ହାତରେ ତିଆରି କରୁ | କିନ୍ତୁ ତିଆରି କଲା ବେଳେ ମୂର୍ଖତା ବଶତଃ ଆମେ ଅନାବଶ୍ୟକ ତଥା ନିମ୍ନମାନର ଉପାଦାନ ବା ସାମଗ୍ରୀ ଲଗାଇଥାଉ | କାରଣ ଆମେ ଭୁଲିଯାଉ ଯେ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଆମକୁ ହିଁ ଆମ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ସେହି ଜୀବନଟି ବିତାଇବାକୁ ପଡିବ |

ସବୁଠୁ ବଡ କଥା ହେଉଛି,ଏମିତି ସେମିତି ଜୀବନଟି ତିଆରି କଲା ପରେ ଆମେ ପୁଣିଥରେ ପଛକୁ ଫେରି ଯାଇ ତାର ପୁନଃ ନିର୍ମାଣ କରି ପାରିବା ନାହିଁ | ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ତଥା ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆମଠୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ଚିନ୍ତାଧାରା ଓ ଆମର ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଏହି ଜୀବନ ତିଆରି କାମରେ ଉପଯୋଗ ହୋଇଥାଏ | ତେଣୁ ଯଦି ବିଚାରସମ୍ପନ୍ନ ଭାବରେ ଯଦି ଏହାର ନିର୍ମାଣ କରାଯାଏ,ତାହେଲେ ଆମେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ  ଜୀବନ ଉପଭୋଗ କରି ପାରିବା |

ଯଦି ଏହି କଥା ଆମେ ମନେ ରଖି ପାରିବା,ତାହେଲେ ଆମ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଜୀବନଟି ଅତି ମଧୁର ଓ ସୁନ୍ଦର ହୋଇ ପାରିବ |

http://www.moral-stories.org/building-a-house/

https://saibalsanskaar.wordpress.com

ଉତ୍ତମ ଗୁରୁ କିଏ ? ( A Good Teacher )

ଗୁଣ – ସଦାଚରଣ 

ଉପ ଗୁଣ – କର୍ତ୍ତବ୍ୟ 

008E61F5-CB09-48BB-867B-2889563BAAF7

 

ପିଲାଟିକୁ ତିନି ତିନିଟା ବିଦ୍ୟାଳୟ କିଛି ନା କିଛି କାରଣ ଦେଖାଇ ବିଦା କରି ଦେଇଥିଲେ | ଏଥରକ କେଉଁଠୁ କେମିତି ଯୋଗାଡ କରି ତା ବାପାମା ତାର ନାମ ନୂଆ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଲେଖାଇଥିଲେ |

830CCC70-40E3-426F-A67E-2C6152B7C28E

 ପିଲାଟି ଶ୍ରେଣୀ କକ୍ଷରେ ପାଦ ଦେଇଛି କି ନାହିଁ ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ ତରବର ହୋଇ ପଶି ଆସିଲେ | ତାଙ୍କ ଆଖି ଯେମିତି ତା ଉପରେ ପଡିଲା,ତାଙ୍କ ମୁହଁରେ ବିରକ୍ତି ଭାବ ଆସିଗଲା | 

ତାକୁ ଦେଖି ମନେ ମନେ ଭାବିଲେ,” କେଉଁଠୁ ଏମିତିଆ ପିଲା ସବୁ ମୋରି କ୍ଲାସରେ ଆସି ପଶୁଛନ୍ତି !”

କିଛି ସମୟ ପରେ ତାଙ୍କର କ୍ଲାସ ସରିଗଲା | ଯେମିତି ଘଣ୍ଟି ବାଜିଲା,ସେ କ୍ଲାସ ଛାଡି ଚାଲିଗଲେ |

43E40B66-B630-4419-9B00-0FF715F4103C

ଆଉ ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ କ୍ଲାସ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ |

ସେ ଯେମିତି ତାକୁ ଦେଖିଲେ,ତାଙ୍କ ରାଗ ସମ୍ଭାଳି ପାରିଲେ ନାହିଁ | 

ତାଙ୍କ ମୁହଁରୁ ବାହାରି ପଡିଲା,”କିରେ ! କେଉଁଠୁ ଆସିଛୁ ? ତୋରି ଭଳି ପିଲାଙ୍କ ତ ଏଠି ଅଭାବ ନାହିଁ !”

ପିଲାଟି ଲଜ୍ଜିତ ଅନୁଭବ କଲା | କିନ୍ତୁ କିଛି ନକହି ଚୁପଚାପ ବସି ରହିଲା |

121F6D9C-12B5-4E65-9453-84138FE3B521

ସେହି ପିରିଅଡ଼ଟି ସରିଲା | 

ଶିକ୍ଷକ କ୍ଲାସ ଛାଡି ଚାଲିଗଲେ ଓ ତୃତୀୟ ଶିକ୍ଷକ ଜଣକ ଶ୍ରେଣୀ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ |

କ୍ଲାସକୁ ଆସି ଦେଖିଲେ ନୂଆ ପିଲାଟିଏ ଆସିଛି |

330ED7E7-181D-4EBF-9A68-DE7CC2CCC54C

ସେ ଖୁସି ହେଇ କହିଲେ,”ଓଃ ! ବଢିଆ କଥା ! ଆଜି ଗୋଟେ ନୂଆ ପିଲା ଆମ କ୍ଲାସକୁ ଆସିଛି !”

ତା ପାଖକୁ ଗଲେ | ତା ଆଡକୁ ଚାହିଁ ବଡ ମଧୁର ହସଟିଏ ହସି କହିଲେ, “କେବେ ଆସିଲୁ ! ନୂଆ ସ୍କୁଲ ,ନୂଆ କ୍ଲାସ ! ଭଲ ଲାଗୁଛି ତ  ? ଆଜି ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ ତୋ ବିଷୟରେ କହୁଥିଲେ | ମୁଁ ତୋତେ ହିଁ  ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲି !”

ଶିକ୍ଷା – ଜଣେ ଭଲ ଶିକ୍ଷକ ସବୁବେଳେ ନିଜ ଛାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥାନ୍ତି | ଭଲ କାମ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିଥାନ୍ତି | ଦରକାର ପଡିଲେ ସତ୍ ପଥ ଦେଖାଇବାକୁ ପଛଘୁଞ୍ଚା ଦେଇ ନଥାନ୍ତି| ଏପରି ଶିକ୍ଷକ ସବୁବେଳେ ସବୁଠି ସମ୍ମାନ ପାଇଥାନ୍ତି | ତାଙ୍କୁ କେହି ଭୁଲି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ | ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ମନେ ରଖିଥାନ୍ତି | ଛାତ୍ରମାନଙ୍କ ଜୀବନରେ ଶିକ୍ଷକ ସବୁବେଳେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ନିଭାଇଥାନ୍ତି |

http://inspirationalstories.eu/inspirational_stories/short-story-about-good-teacher.php

https://saibalsanskaar.wordpress.com