ମଇଳା ବୋହୁଥିବା ଟ୍ରକ୍ ର ନିୟମ ( The Law Of The Garbage Truck )

C64B0EC7-A6F4-45E2-9DA2-DA48394A263A

ଗୁଣଆଶାବାଦୀ ରହିବା 

ଉପଗୁଣମନୋଭାବ 

ଟାକ୍ସି ଧରି ଏଆରପୋର୍ଟ ଯାଉଥିଲି ରାସ୍ତା ସାଇଡ଼ ପାର୍କିଙ୍ଗରେ ଥିବା ଗୋଟେ କଳା ରଙ୍ଗର ଗାଡ଼ି ହଠାତ ଆମ ଆଡକୁ  ମାଡି ଆସିଲା ଟାକ୍ସି ଡ୍ରାଇଭର ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ବ୍ରେକ୍ ଲଗାଇ ଗାଡ଼ିକୁ ରୋକିଦେଲା ଆକ୍ସିଡେଣ୍ଟ ହେଉ ହେଉ ରହିଗଲା |

ସେଇ କାଳିଆ ଗାଡିର ଡ୍ରାଇଭରର ଭୁଲ ଥିଲା | କିନ୍ତୁ ସେ କ୍ଷମା କଣ ମାଗିବ,ତା ବଦଳରେ ଆମ ଆଡକୁ ମାଡି ଆସିଲା ଗାଡି ବାହାରକୁ ମୁଣ୍ଡ କାଢ଼ି ଟାକ୍ସି ଡ୍ରାଇଭରକୁ ଗାଳି ଦେବାରେ ଲାଗିଲା |

ମୋ ଟାକ୍ସି ଡ୍ରାଇଭର ଟିକେ ହସି ଦେଇ ହାତ ହଲାଇ ତାକୁ ଆଗକୁ ଯିବା ପାଇଁ କହିଲା |

ତାର ଏପରି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦେଖି ମୁଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲି ଏମିତିଆ ଶାନ୍ତ ଓ ଭଦ୍ର ଡ୍ରାଇଭର ମୁଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେଉଁଠି ଦେଖି ନଥିଲି

ତେଣୁ ମୁଁ ତାକୁ ପଚାରିଲି, ” କଥା କଣ ? ତା ଭୁଲ ଯୋଗୁ ଆଜି ଆମେ ମରିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ ! ଆମ ଗାଡ଼ିର ଅବସ୍ଥା ଯେ କଣ ହେବାକୁ ଯାଉଥିଲା,ତାହା ଭଗବାନ ହିଁ ଜାଣନ୍ତି ! ଅଥଚ ତୁ ତାକୁ କିଛି କହି ଆଗକୁ ଯିବାକୁ ଦେଲୁ ?”

ମୋ ଡ୍ରାଇଭରର ଉତ୍ତର ଶୁଣି ମୁଁ ହତବାକ୍ ହୋଇଗଲି ତାଠୁ ମୋତେ ଗୋଟେ ବଡ଼ ଶିକ୍ଷା ମିଳିଗଲା ଯାହାକୁ ମୁଁ ‘ମଇଳା ବୋହୁଥିବା ଟ୍ରକ୍ ର ନିୟମ’ ବୋଲି ନାମ ଦେଇ ଏଇଠି ଉପସ୍ଥାପିତ କରୁଛି |

ତାର ଜବାବ ଏମିତି ଥିଲା

ମଇଳା ବୋହୁଥିବା ଟ୍ରକ୍  ତାର ବୋଝକୁ ଫିଙ୍ଗି ନିଜକୁ ହାଲୁକା କରିବା ପାଇଁ ଜାଗା ଖୋଜୁଥାଏ |

ସେମିତି ବହୁତ ଲୋକ ମଇଳା ବୋହୁଥିବା ଟ୍ରକ୍ ଭଳି ଜୀବନ ସାରା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ବିକୃତ ଚିନ୍ତା,ଅଭିମାନ ରାଗ,ଓ ଆଶା ନିରାଶା ମନ ଭିତରେ ଧରି  ଜୀବନ ପଥରେ ଚାଲିଥାନ୍ତି | କିଏ ରାଗରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡୁଥାଏ ତ  କିଏ ନିରାଶ ହୋଇ ଚିନ୍ତା ଭାରରେ ଲଇଁ ପଡିଥାଏ | ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଜାଗା ଖୋଜୁଥାନ୍ତି ଯେଉଁଠି ଏହି ବୋଝକୁ ପକାଇ ଦେଇ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ହାଲକା ଅନୁଭବ କରି ପାରିବେ  ! ଦରକାର ପଡିଲେ ସେମାନେ ତୁମ ଉପରେ ଏସବୁ ଅଜାଡ଼ି ଦେବାକୁ ପଛଘୁଞ୍ଚା ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ !

ତେଣୁ ଏମିତିଆ ଅପ୍ରୀତିକର ପରିସ୍ଥିତି ଘଟିଲେ,ଏହାକୁ ନିଜ ଉପରକୁ ନ ନେଇ ହସି ହସି  ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ଯିବାକୁ ଦେଇ ଚୁପଚାପ ସେଇଠୁ ଚାଲିଯିବା ଉଚିତ |

ଶିକ୍ଷା – ସକାରାତ୍ମକ ମନୋଭାବ ଆମକୁ ଉପୁଜୁଥିବା ପରିସ୍ଥିତିର ଉଚିତ ସାମନା କରିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ |

ତୀବ୍ର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା  ଅନାବଶ୍ୟକ ନକାରାତ୍ମକ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାଏ |

ସବୁ ଘଟଣା ଆମ ଅନୁସାରେ ଘଟି ନଥାନ୍ତି ବା ସବୁ ପରିସ୍ଥିତିର ସମାଧାନ ଆମ ହାତରେ ନଥାଏ |

ତେଣୁ ବୁଝିବିଚାରି ପରିସ୍ଥିତିକୁ ସମ୍ଭାଳିବା ଆମର ଦାୟିତ୍ୱ |

ହେଜହଗ୍ ସବୁ କଲେ ବିଚାର( The Hedgehogs )

ଗୁଣ – ଶାନ୍ତି

ଉପଗୁଣ – ଏକତା,ସହିଷ୍ଣୁତା

ସେ ବର୍ଷ ପ୍ରବଳ ଥଣ୍ଡା ପଡିଥାଏ | ବଣରେ ରହୁଥିବା ପଶୁମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଅନେକ ପଶୁ ଶୀତ ସହି ନପାରି ପ୍ରାଣ ହରାଇ ସାରିଥିଲେ | ତେଣୁ ହେଜହଗ୍ ସବୁ ( ପିଠିରେ କଣ୍ଟା ଥିବା ମୂଷାମାନେ ) ଏକାଠି ବସି କେମିତି ଏ ଶୀତ କବଳରୁ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବେ ବିଚାର କଲେ | ପରିସ୍ଥିତିର ଗୁରୁତ୍ୱ ବୁଝି ସେମାନେ ସ୍ଥିର କଲେ ଯେ ସେମାନେ ଦଳବଦ୍ଧ ରହିବେ | ପରସ୍ପର ଶରୀର ସହ ଲାଗି ଲାଗି ରହିବେ ଯେମିତି ଥଣ୍ଡା କମ ଲାଗିବ !

କିନ୍ତୁ ସମସ୍ୟା ହେଲା ଯେ ଅତି ପାଖାପାଖି ଲାଗି ରହିବାରୁ ପରସ୍ପର ଦେହରେ କଣ୍ଟା ଫୋଡି ହେଇ କଷ୍ଟ ଦେଲା | ଦେହହାତ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ହେଲା | ତେଣୁ ସେମାନେ ମନ ବଦଳାଇ ଅଲଗା ଅଲଗା ରହିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ |

କିନ୍ତୁ ଅତି ଶୀଘ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ନିର୍ଣ୍ଣୟର ବିପରୀତ ଫଳ ମିଳିବାରେ ଲାଗିଲା | ବହୁତ ହେଜହଗ୍ ଥଣ୍ଡା ଯୋଗୁ ପ୍ରାଣ ହରାଇଲେ | ତେଣୁ ପୁଣିଥରେ ସେମାନେ ମିଳିମିଶି ସ୍ଥିର କଲେ ଯେ ସେମାନେ କଣ୍ଟାରୁ ମିଳୁଥିବା ଆଘାତ ବରଂ ସହିନେବେ,କିନ୍ତୁ ପରସ୍ପରଠୁ ଅଲଗା ହେବେ ନାହିଁ |

ଏଥର ସେମାନେ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତାର ସହ କାମ କଲେ | ମିଳିମିଶି ରହିଲେ | ବଞ୍ଚିବାର ମୋହ କଣ୍ଟାର ଆଘାତ ସହି ନେବାର ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇ ଦେଇଥିଲା | ସେମାନେ ସହଜରେ ଏହି କଷ୍ଟକୁ ସହି ନେଲେ | ପରସ୍ପରର ଦେହରୁ ମିଳୁଥିବା ଉଷୁମ ସେମାନଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇ ରଖିଲା |

ଶିକ୍ଷା – ଭଲ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବାକୁ ହେଲେ କିଛି ଜିନିଷ ଧ୍ୟାନରେ ରଖିବାକୁ ପଡ଼େ | ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେହରେ ଭଲ ଓ ଖରାପ ଗୁଣ ଅଛି | କେବଳ ଭଲ ଗୁଣକୁ ଦେଖି ସମ୍ପର୍କ ରଖିବାକୁ ଭଲ କୁହାଯାଏନି | ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟର ଖରାପ ଗୁଣକୁ ଜାଣି ମଧ୍ୟ ତା ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ରଖି ପାରିବା ଓ ଦରକାର ପଡିଲେ ତାର ଭଲ ଗୁଣକୁ ପ୍ରଶଂସା କରି ପାରିବା,ସେତେବେଳେ ଯାଇ ଆମେ ନିଜକୁ ଠିକ ମଣିଷ ବୋଲି ବିଚାର କରି ପାରିବା | ଯଦି ଯିଏ ଯେମିତି ଅଛି ତାକୁ ସେପରି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିନେବା ଓ ସହିଷ୍ଣୁ ରହିବା,ତାହେଲେ ଯାଇ ଆମର ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ଭଲ ସମ୍ପର୍କ ରହି ପାରିବ |

ଜଗତକୁ ଦେଖିବାର ସରସ,ସୁନ୍ଦର ଢ଼ଙ୍ଗ ( A beautiful Way of Looking At Things )

ଗୁଣ – ସକାରାତ୍ମକ ଭାବ 

ଉପଗୁଣ – ସରଳ ଚିନ୍ତାଧାରା 

54b54bf0-d5b0-42fa-a7d3-2f773ba21d73.jpeg

ଝିଅଟି ବୈଠକ ଘରେ ଏପଟ ସେପଟ ହେଇ ଚାଲିଥିଲା | ତାର ବାପା ସେଠି ବସି ମ୍ୟାଗାଜିନଟେ ପଢିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ | କିନ୍ତୁ ପିଲାଟି ତାଙ୍କୁ ପଢିବାକୁ ଦେଉ ନଥିଲା | କେତେବେଳେ ଚିତ୍ର ଦେଖିବ ବୋଲି ହାତରୁ ଟାଣି ନେଉଥିଲା ତ କେତେବେଳେ ଗରମ ହେଉଛି ପଙ୍ଖା କରିବ ବୋଲି ମ୍ୟାଗାଜିନକୁ ହାତରୁ ଟାଣି ନେଉଥିଲା | ତାର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପରେ ବାପା ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲେ | ତାକୁ କୌଣସି ଏକ କାମ ଦେଇ ଶାନ୍ତ କରାଇବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ | 

ସେ ଗୋଟିଏ ଉପାୟ କଲେ | ମ୍ୟାଗାଜିନର ଗୋଟିଏ ପୃଷ୍ଠାରେ ପୃଥିବୀର ମାନଚିତ୍ର ଥିଲା | ସେ ତାକୁ ବିଭିନ୍ନ ଦିଗରୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ଚିରି ଦେଲେ ଓ ତା ହାତକୁ ବଢ଼ାଇ ଦେଇ କହିଲେ,”ସବୁ ଛିଣ୍ଡା କାଗଜକୁ ଯୋଡି ପୁଣି ଥରେ ମାନଚିତ୍ରଟି  ତିଆରି କର |“

ଝିଅଟି ଖୁସିରେ ଡିଆଁ ମାରି ସବୁ କାଗଜ ଟୁକୁଡାକୁ ହାତରେ ଧରି ନିଜ ବଖରାକୁ ଚାଲିଗଲା | ତା ବାପା ମନେ ମନେ ଭାରି ଖୁସି ହେଇଗଲେ | 

ତାଙ୍କୁ ଲାଗିଲା,ତାଙ୍କ ଝିଅ ପୁରା ଦିନ ମାନଚିତ୍ର ତିଆରିରେ ବ୍ୟସ୍ତ ରହିବ !

ସେ ପୁଣିଥରେ ମ୍ୟାଗାଜିନ ଧରି ପଢିବାକୁ ବସିଗଲେ | 

ପାଞ୍ଚ ମିନିଟ ଯାଇଛି କି ନାହିଁ ଝିଅ ମାନଚିତ୍ର ଧରି ତାଙ୍କ ପାଖରେ ହାଜର ହୋଇଗଲା | 

ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହୋଇଗଲେ | 

ସେ ତାକୁ ପଚାରିଲେ,”ଏତେ ଶୀଘ୍ର ତୁ କେମିତି ଏଗୁଡ଼ିକୁ  ଯୋଡି ଦେଲୁ  ?”

ଝିଅ କହିଲା,”ଏଇଟା କଣ ଏତେ ବଡ଼ କଥା ? ସେହି କାଗଜ ପଛରେ ମଣିଷ ମୁହଁଟିଏ ଥିଲା | ଯେମିତି କାଗଜଟୁକୁଡ଼ାଗୁଡ଼ିକୁ ଯୋଡ଼ି ସେଇ ମୁହଁଟି ବନେଇ ଦେଲି,ତା ମନକୁ ମନ ମାନଚିତ୍ରଟି ତିଆରି ହୋଇଗଲା |“

ତା ବାପାଙ୍କ ପାଟିରୁ ଆଉ କଥା ବାହାରିଲା ନାହିଁ ! ସେ ନୀରବ ହୋଇ ବସି ରହିଲେ | ସାଙ୍ଗମାନେ ଡାକି ଆସିବାରୁ ଝିଅଟି ଖେଳିବା ପାଇଁ ବାହାରକୁ ଚାଲିଗଲା |

ଶିକ୍ଷା – ଦୁନିଆରେ ଘଟୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘଟଣା ପଛରେ ବହୁତ କାରଣ ଥାଏ | ତେଣୁ କୌଣସି ବିଷୟରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନେବା ପୂର୍ବରୁ ଭଲ ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ | ବହୁତ ସମୟରେ ଦେଖାଯାଏ ଯେ ଜଟିଳ ପରିସ୍ଥିତିର ମଧ୍ୟ ସହଜ ସମାଧାନ ଥାଏ | ଏହା ହିଁ ଦୁନିଆର ବିଚିତ୍ର ରୀତି |

https://saibalsanskaar.wordpress.com

ଆମ୍ବ ଗଛ ( The Mango Tree )

ଗୁଣ – ପ୍ରେମ 

ଉପଗୁଣ – ସମ୍ମାନ ଦେବା ,ଯତ୍ନ କରିବା ,କୃତଜ୍ଞ ରହିବା

EBEAED87-8097-46B5-858B-CF7AC30908CE

ବହୁତ ଦିନ ତଳର କଥା |

ବଗିଚାରେ ବିରାଟ ବଡ଼ ଆମ୍ବ ଗଛଟିଏ ଥିଲା | ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ପିଲା ସବୁଦିନ ସେଠିକୁ ଆସୁଥିଲା | ଆମ୍ବ ଗଛରେ ଚଢ଼ି ଆମ୍ବ ଖାଇବା ଓ ଖାଇ ସାରି ହାଲିଆ ହୋଇ ଗଛ ତଳେ ଶୋଇଯିବା ତାର ନିତିଦିନିଆ କାମ ଥିଲା | ପିଲାଟି ଗଛକୁ ବହୁତ ଭଲ ପାଉଥିଲା | ଆମ୍ବ ଗଛ ମଧ୍ୟ ପିଲାଟିକୁ ବଡ ଭଲ ପାଉଥିଲା | ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଭିତରେ ଏକ ସ୍ନେହ ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଯାଇଥିଲା |

ଧୀରେ ଧୀରେ ପିଲାଟି ବଡ଼ ହେବାରେ ଲାଗିଥିଲା |

ସେ ଆମ୍ବ ଗଛ ଚାରିପଟେ ଯେଉଁ ଖେଳି ବୁଲୁଥିଲା,ତାହା ଧୀରେ ଧୀରେ ବନ୍ଦ ହେବାରେ ଲାଗିଥିଲା |

ଦିନେ ପିଲାଟି ମୁହଁ ଶୁଖାଇ ଗଛ ତଳେ ବସିଥିଲା |

ଗଛ ତାକୁ ଖେଳିବା ପାଇଁ ଡାକିବାରୁ ସେ କହିଲା ,” ମୁଁ ଏବେ ବଡ଼ ହେଲିଣି | ତୋ ସହ ଖେଳିବାରେ ମୋତେ ମଜା ଆସୁନି | ମୋତେ ଖେଳନା ଦରକାର | କିନ୍ତୁ ସେଥିପାଇଁ ମୋ ପାଖରେ ପଇସା ନାହିଁ |”

ତାର ଦୁଃଖ ଦେଖି ଆମ୍ବ ଗଛ ବି ଦୁଃଖୀ ହୋଇଗଲା |

ସେ ପିଲାଟିକୁ କହିଲା,” ତୁ ଚିନ୍ତା କରନା | ତୁ ମୋ ଗଛରୁ ଆମ୍ବ ତୋଳି ନେ ଓ ସେଗୁଡିକୁ ବଜାରରେ ବିକ୍ରୀ କରି ପଇସା ଆଣେ |“

ପିଲାଟି ଖୁସି ହୋଇଗଲା | ଆମ୍ବ ତୋଳିଲା | ବଜାରରେ ବିକ୍ରୀ କଲା ଓ ସେଠୁ ନିଜ ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିଗଲା | ଆଉ ଫେରିଲା ନାହିଁ |

ଆମ୍ବ ଗଛ ତାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି କରି ହାଲିଆ ହୋଇଗଲା | ହୃଦୟରେ କୋହ ରଖି ତାର ଆଗମନକୁ ଚାହିଁ ରହିଲା |

କିଛି ବର୍ଷ ବିତିଗଲା |

ଏହା ଭିତରେ ପିଲାଟି ବଡ଼ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା | ସେ ଲୋକ ପାଲଟି ଯାଇଥିଲା |

ଦିନେ ଆମ୍ବ ଗଛ ବିଷୟରେ ତାର ମନେ ପଡ଼ିଗଲା | ସେ ତାକୁ ଦେଖା କରିବାକୁ ଗଲା |

ଗଛ ତାକୁ ଦେଖି ଭାରି ଖୁସି ହୋଇଗଲା | ପୁଣିଥରେ ତାକୁ ଖେଳିବାକୁ ଡାକିଲା |

ଏଥର ଲୋକଟି କହିଲା,” ମୋ ପାଖରେ ଆଉ ଖେଳିବାକୁ ସମୟ ନାହିଁ | ମୁଁ ପରିବାରକୁ ନେଇ ବ୍ୟସ୍ତ | ମୋତେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଘରଟିଏ ବନେଇବାକୁ ଅଛି | ତୁ ମୋତେ ଏହି କାମରେ ସାହାଯ୍ୟ କରି ପାରିବୁ କି ?”

ଆମ୍ବ ଗଛ କହିଲା,” ତୁ ଗୋଟିଏ କାମ କର | ମୋର ଡାଳ କାଟି ନେ ଓ ସେଥିରେ ଘର କର |“

ଲୋକଟି ସେଇଆ କଲା | ଗଛରୁ ଡ଼ାଳସବୁ କାଟିନେଲା ଓ ଖୁସି ମନରେ ସେଠୁ ଚାଲିଗଲା |

ତାର ଖୁସି ଦେଖି ଗଛ ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା |

କିନ୍ତୁ ଲୋକଟି ଫେରି ଆସିଲା ନାହିଁ | ଗଛ ତାକୁ ପୂର୍ବଭଳି ଅପେକ୍ଷା କରି ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ହୃଦୟରେ ବସି ରହିଲା  |

ଦେଖୁ ଦେଖୁ ବହୁତ ବର୍ଷ ବିତିଗଲା |

ଖରା ଦିନ ହୋଇଥାଏ |

ହଠାତ ଲୋକଟି ଗଛ ପାଖରେ ପହଁଚିଲା |

ସେତେବେଳକୁ ସେ ବୁଢା ହୋଇଯାଇଥିଲା |

ତାକୁ ଦେଖି ଗଛର ଖୁସି କହିଲେ ନ ସରେ |

ସେ ତାକୁ ପୂର୍ବଭଳି ଖେଳିବାକୁ ଡାକିଲା |

ଲୋକଟି କହିଲା,”ମୁଁ ଏବେ ବୁଢ଼ା ହେଲିଣି | ଖେଳିବାକୁ ମୋର ଆଉ ବଳବୟସ ନାହିଁ | ମୁଁ ଆରାମ କରିବାକୁ ଚାହେଁ | ମୋତେ ଗୋଟେ ନୌକା ଦରକାର | ତୁ ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ କରି ପାରିବୁ ?

ଗଛ ତାର ଦୁଃଖ ଦେଖି ସହି ପାରିଲା ନାହିଁ | ତାକୁ କହିଲା,” ତୁ ମୋର ଗଣ୍ଡି କାଟି ନେ ଓ ସେଥିରେ ଡ଼ଙ୍ଗା ତିଆରି କରି ବୁଲିଆସେ | ତୋତେ ଭଲ ଲାଗିବ |“

ଲୋକଟି ସେଇଆ କଲା | ଗଣ୍ଡି କାଟି ସେଥିରୁ ନାଆ ତିଆରି କଲା ଓ କାତ ମାରି ସେଠୁ ଚାଲିଗଲା | ବହୁତ ଦିନ ପାଇଁ ଆଉ ଫେରିବାର ନା ଧରିଲା ନାହିଁ |

ଵର୍ଷ ପରେ ବର୍ଷ ବିତିବାକୁ ଲାଗିଲା |

ହଠାତ ଦିନେ ସେ ଗଛ ପାଖକୁ ଫେରି ଆସିଲା |

ସେତେବେଳକୁ ତାର ମୁହଁରେ ହସ ନଥିଲା |

ତାକୁ ଦେଖି ଗଛ ଖୁସି ହେଲା |

ଦୁହିଁଙ୍କ ଭିତରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଚାଲିଲା |

ଗଛ କହିଲା,” ତୋତେ ଦେବା ପାଇଁ ମୋ ପାଖରେ ଆମ୍ବ ନାହିଁ |“

ଲୋକଟି କହିଲା,”ଆମ୍ବ ଖାଇବା ପାଇଁ ମୋ ପାଖରେ ଦାନ୍ତ ନାହିଁ |“

ଗଛ କହିଲା,” ତୁ ମୋ ଉପରେ ଆଉ ଚଢ଼ି ପାରିବୁ ନାହିଁ | କାରଣ ମୋର ଗଣ୍ଡି ନାହିଁ |”

ଲୋକଟି କହିଲା,” ଗଛ ଚଢ଼ିବା ପାଇଁ ମୋର ଆଉ ବଳ ବୟସ ନାହିଁ |“

ଗଛ କହିଲା,” ମୋର ଚେର କେବଳ ରହିଲା | ତାହା ମଧ୍ୟ ଧୀରେ ଧୀରେ ଭିତରୁ ଭିତରୁ ସଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଛି |“

ଲୋକଟି କହିଲା,” ମୋର କିଛି ଦରକାର ନାହିଁ | ବିଶ୍ରାମ କରିବାକୁ କେବଳ ଜାଗାଟିଏ ଦରକାର | ଏତେ ବର୍ଷ ହେଲା ଖଟି ଖଟି ମୁଁ ହାଲିଆ ହୋଇଗଲିଣି !”

ଗଛ କହିଲା,“ ଚିନ୍ତା କରନା | ମୋରି ପାଖରେ ବସି ଯା | ଏଇଠି ତୁ ଆରାମ କର |”

ଲୋକଟି ଶାନ୍ତିର ନିଃଶ୍ୱାସ ନେଲା ଓ ସେଇଠି ଶୋଇ ପଡ଼ିଲା |

ଶିକ୍ଷା – କାହାଣୀରେ ଗଛଟି ଆମ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶାଉଛି | ପିଲା ଥିଲା ବେଳେ ଆମେ ବାପାମାଙ୍କ ସହ ଖେଳିବାକୁ ଭଲ ପାଉ | ବଡ ହୋଇ ଗଲେ ଆମେ ନିଜ କାମରେ ସବୁବେଳେ ବ୍ୟସ୍ତ ରହୁ | କେବଳ ଅସୁବିଧା ହେଲେ ବାପାମାଙ୍କୁ ମନେ ପକାଉ | ବାପାମା ଆମ ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ଛିଡା ହୋଇଥାନ୍ତି | ଡାକ ପକାଇଲେ ଆସି ପହଁଚି ଯାଆନ୍ତି | ତେଣୁ ଆମେ ସବୁବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୃତଜ୍ଞ ରହିବା ଓ ସେମାନଙ୍କ ଆଦରସମ୍ମାନରେ ହେଳା କରିବା ନାହିଁ | ସେମାନଙ୍କ ଦରକାର ସମୟରେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଯତ୍ନଶୀଳ ରହିବା | ସେମାନେ ଆମର ସ୍ନେହ ଚାହାନ୍ତି | ଆମେ ସେମାନଙ୍କ  ସହ କିଛି ସମୟ ବିତାଉ,ତାହା ଅତି ଆତୁରତାର ସହ ଚାହାନ୍ତି |

https://saibalsanskaar.wordpress.com

ତୁମେ ହିଁ ମୋର ସାହା ଭରସା ( Trust In God )

ଗୁଣ – ବିଶ୍ୱାସ 

ଉପଗୁଣ – ଭରସା କରିବା 

9668AB19-F0CF-4A3F-8B0A-E2874B599744

ନବ ବିବାହିତ ଦମ୍ପତ୍ତିଟି ଖୁସିରେ ହ୍ରଦରେ ନୌକା ବିହାର କରୁଥିଲେ | ଏଇ ସମୟରେ ଝଡ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଗଲା | ସ୍ୱାମୀ ଜଣକ ଯୋଦ୍ଧା ଥିଲେ | ତେଣୁ ସେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ନଥିଲେ | କିନ୍ତୁ ସ୍ତ୍ରୀ ବିଚାରୀ ଡ଼ରରେ ଥରୁଥିଲେ | ଝଡ଼ ଯୋଗୁ ହ୍ରଦରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଲହରୀ ଉଠୁଥିଲା | ନୌକାଟି ଉପରତଳ ହେଇ ଯାଉଥିଲା |କେତେବେଳେ କଣ ହୋଇଯିବ ଜଣା ପଡୁ ନଥିଲା ! ସ୍ତ୍ରୀ ଜଣକ ଜୀବନର ଆଶା ଛାଡି ଦେଇଥିଲେ | କିନ୍ତୁ ପୁରୁଷ ଜଣକ ବିଚଳିତ ନଥିଲେ | ସେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ବସି ରହି ଘଟଣାକ୍ରମକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଥିଲେ |

C8922623-47BE-4530-BA1A-638A791D5521

ଶେଷରେ ସ୍ତ୍ରୀ ଜଣକ ସମ୍ଭାଳି ନପାରି ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ,” ତୁମକୁ କଣ ଡର ଲାଗୁନି ? ମୋତେ ଲାଗୁଛି,ସତେ ଯେପରି ଆମର ଜୀବନର ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆସିଗଲା ! କୂଳରେ ପହଁଚିବାର ସମ୍ଭାବନା ତ ଟିକେ ବି ଦେଖା ଯାଉନି ! ଲାଗୁଛି,କୌଣସି ଚମତ୍କାର ହିଁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରି ପାରିବ !”

ଏତେ କଥା କହିଲା ପରେ ବି ଯେତେବେଳେ ପୁରୁଷ ଜଣକ କିଛି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ ,ସେ କହିବାରେ ଲାଗିଲେ, “ ତୁମକୁ ଶୁଣା ଯାଉଛି ନା ନାହିଁ ! ପାଷାଣ ପ୍ରତିମା ଭଳି ମୂକ ହୋଇ କଣ ବସି ରହିଛ ? ପାଗଳ ହୋଇ ଯାଇନ ତ !”

ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଏପରି କଥାବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣି ପୁରୁଷ ଜଣକ ହସିଲେ |

ଖୋଳ ଭିତରୁ ତାଙ୍କ ଖଣ୍ଡା ବାହାର କରି ଆଣିଲେ |

6BD320C4-ED78-43D6-BC7C-29D98ACE013B

ତାଙ୍କର ଏପରି ବ୍ୟବହାରରେ ସ୍ତ୍ରୀ ଆଉରି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହୋଇଗଲେ |

କଥାଟି ଏଇଠି ଶେଷ ହେଲାନି !

ଖଣ୍ଡାକୁ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବେକ ପାଖକୁ ଆଣିଲେ |

ଖଣ୍ଡା ମୁନଟି ପ୍ରାୟ ତାଙ୍କ ଗଳାକୁ ଛୁଁଉଥିଲା |

ତାପରେ ପଚାରିଲେ, “ତୁମକୁ ଡର  ଲାଗୁଛି ?”

ସ୍ତ୍ରୀ ହସି ହସି କହିଲେ, “ ମୁଁ କାହିଁକି ଡରିବି ? ମୁଁ ଜାଣେ,ତୁମେ ମୋତେ କେତେ ଭଲ ପାଅ ! ତୁମେ ଧରିଥିବା ଖଣ୍ଡା ମୋତେ ଡରାଇ ପାରିବନି ! 

ଖଣ୍ଡାକୁ ଖୋଳ ଭିତରେ ରଖୁ ରଖୁ ସ୍ୱାମୀ ଜଣକ ଉତ୍ତର ଦେଲେ , “ଠିକ ସେଇ କଥା ! ମୁଁ ଜାଣେ,ଭଗବାନ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ  କେତେ ଭଲ ପାଆନ୍ତି ! ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଝଡ଼ ମୋତେ ଡରାଇ ପାରିବନି !

ଭଗବାନଙ୍କ ହାତରେ ସବୁ କିଛି ! ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଆମର ଖରାପ କରିବେ ନାହିଁ ! “

ତେଣୁ ଏ ଦୁନିଆରେ ଯାହା ସବୁ ଆମ ସହ ଘଟୁଛି, ତାହା ଆମର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବୋଲି ଭାବି ନେବା ଉଚିତ |

ଶିକ୍ଷା : ଆମକୁ ଭରସା ରଖିବା ଦରକାର | ଏହା ହିଁ ଆମ ଜୀବନର ଗତିପଥକୁ ବଦଳାଇ ପାରିବ | ଆମର ଜୀବନରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣି ପାରିବ |

https://saibalsanskaar.wordpress.com

ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ( Perspective )

ଗୁଣ – ସଦାଚରଣ 

ଉପଗୁଣ – ଅଯଥା ମୂଲ୍ୟାୟନ ନ କରିବା 

FF391413-EA5B-4A83-9258-27B7187A2C5C

ରେଳ ଗାଡିଟି ଛୁକ ଛୁକ ଶବ୍ଦ କରି ଦୌଡ଼ି ଚାଲିଥିଲା | ସମସ୍ତେ ଯେ ଯାହାର କାମରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ | କିଏ ସମ୍ବାଦ ପତ୍ର ଧରି ବସିଥିଲା ତ କିଏ ଚାଆର ମଜା ନେଉଥିଲା | ଛୋଟ ପିଲାଟିଏ ତା ଜାଗାରୁ ଏପଟ ସେପଟ ଡିଆଁ ମାରୁଥିଲା | ଏଇ ସମୟରେ ଝରକା ପାଖରେ ବସିଥିବା ପିଲାଟି ହଠାତ ଖୁସିରେ ଚିତ୍କାର କରି ତାର ବାପାଙ୍କୁ ଡ଼ାକ ପକାଇଲା |

କହିଲା,” ବାପା ! ଦେଖ,ଗଛଗୁଡାକ କେମିତି ପଛୁଆ ପଛୁଆ ଦଉଡୁଛନ୍ତି !”

AE327FEB-88BA-44EA-BC5B-F99C05068E7F.gif

ତା ବାପା କିଛି ନ କହି ମୁରକି ହସଟିଏ ଦେଲେ |

କିଛି ସମୟ ଚାଲିଗଲା |

ପୁଣିଥରେ ପିଲାଟି ଚିଲେଇ କହିଲା ,” ବାପା ! ବାଦଲଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ଆମ ସହ ଦଉଡୁଛନ୍ତି !”

E8C86BF0-A638-4773-B53F-EA698B469EA6.gif

ପାଖ ସିଟରେ ଏକ ଯୁବ ଦମ୍ପତ୍ତି ବସିଥିଲେ | ପିଲାଟିର ସବୁ କଥା ଶୁଣୁଥିଲେ | ସେମାନଙ୍କୁ ତାର ଏପରି ପିଲାଳିଆ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗୁଥିଲା | କାରଣ ପିଲାଟି ବୟସ ଅନୁସାରେ ଅତି ଛୋଟ ନଥିଲା | ପ୍ରାୟ ଚବିସପଚିଶ ବର୍ଷର ଲାଗୁଥିଲା |

ସେମାନେ ତାର ବାପାକୁ କହିଲେ,” ଆପଣ ୟାକୁ କୌଣସି ଭଲ ଡାକ୍ତରକୁ କାହିଁକି ଦେଖାଉ ନାହାନ୍ତି ?”

ତାର ବାପା କହିଲେ,” ମୋ ପିଲାଟି ଜନ୍ମରୁ ଅନ୍ଧ ଥିଲା | ତାର ଆଖି ଅପରେଶନ କରାଇଲା ପରେ ସେ ଦେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରିଛି | ଆଜି ହିଁ ଆମେ ଡାକ୍ତରଖାନାରୁ ଫେରୁଛୁ |“

ତାପରେ ସମସ୍ତେ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଚୁପ ହୋଇଯାଇଥିଲେ |

ଶିକ୍ଷା – ଦୁନିଆରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକର ଜୀବନ ଏକ କାହାଣୀ ବୋଲି କହିଲେ ଭୁଲ ହେବନି |

ତେଣୁ କାହାକୁ ଭଲ ଭାବରେ ନଜାଣି କୌଣସି ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେବା ଠିକ ନୁହେଁ |

କିନ୍ତୁ ଆମେ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଭୁଲି ଯାଇ ଲୋକଙ୍କ ବିଷୟରେ ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଇଥାଉ | ଯେତେବେଳେ ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ଜାଣିବା,ସେତେବେଳେ ଆମେ ନିଜର ପୂର୍ବ ବ୍ୟବହାର ତଥା ମନ୍ତବ୍ୟ ପାଇଁ ଅନୁତପ୍ତ ହେବା |

https://saibalsanskaar.wordpress.com

ବଗିଚାର ସେପାଖରେ ( The Other Side Of The Wall )

ଗୁଣ – ସଦାଚରଣ 

ଉପଗୁଣ – ଯତ୍ନ ନେବା,ଅବିରତ ଉଦ୍ୟମ କରିବା 

D35E33A1-CDEE-4EB6-B087-91D8378FA93D

ଝିଅଟି ତା ବଗିଚାର ଅତି ସୁନ୍ଦର ଯତ୍ନ ନେଉଥିଲା | ତାର ଜେଜେମା ତାକୁ ବଗିଚାର କେମିତି ଯତ୍ନ ନିଆ ଯିବ ବଢିଆ ଭାବରେ ଶିଖାଇଥିଲେ | ତେଣୁ ବଗିଚାଟି ସବୁବେଳେ ଫୁଲରେ ଭର୍ତ୍ତି ରହୁଥିଲା | ବଢ଼ିଆ ଲାଗୁଥିଲା | ତା ବଗିଚା ଭଳି ବଗିଚା ଆଖ ପାଖରେ ନଥିଲା |

D1DF8DD6-D1E6-48CF-8543-712C4C470D20.jpeg

ଦିନେ ସେ ଆଉ କଣ ନୂଆ ଫୁଲ ଗଛ ଲଗାଇବ ବୋଲି ବହିରୁ ଦେଖୁଥିଲା | ତାର ଆଖି ଗୋଟିଏ ଫୁଲ ଗଛ ଉପରେ ପଡିଲା | ତାକୁ ସେଇଟା ଭାରି ବଢ଼ିଆ ଲାଗିଲା | ଏମିତିଆ ଫୁଲ ଗଛ ସେ ଆଗରୁ କେବେ ଦେଖି ନଥିଲା | ସେ ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ତାକୁ ଦୋକାନରୁ ମଗାଇଲା | 

ଫୁଲ ଗଛଟି ତା ପାଖରେ ପହଁଚିଲା ପରେ ସେ ତାକୁ ବଗିଚା ପଛ ପଟ ବାଡ଼ ପାଖରେ ଲଗାଇଲା | ଅଳ୍ପ ସମୟ ଭିତରେ ଗଛଟି ଭାରି ବଢ଼ିଆ ଭାବରେ ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଲା | ସବୁଜ ପତ୍ରରେ ଗଛଟି ଭରିଗଲା | କିନ୍ତୁ ସେଥିରେ ଫୁଲ ଫୁଟିବା ଦେଖା ଗଲାନି | 

61ACED68-5FF1-4E35-B07F-C02611E04AA7.jpeg

ଝିଅଟି ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଗଲା | ସେ ତାର ଆଉରି ଯତ୍ନ ନେବାରେ ଲାଗିଲା | ସେଥିରେ ପାଣି,ସାର ଆଦି ଯାହା ସବୁ ଦରକାର ସବୁ ଦେବାରେ ଲାଗିଲା | ତା ଉପରେ  ଆଉରି ସ୍ନେହ ଢାଳିବାରେ ଲାଗିଲା | କିନ୍ତୁ ସବୁ ବ୍ୟର୍ଥରେ ଗଲା | ଗଛରେ ଫୁଲ କଢିଟିଏ ବି ଦେଖାଗଲାନି |

କିଛି  ସପ୍ତାହ ପରେ ଗୋଟେ ଦିନ ଝିଅଟି ଭାବିଲା,”ଏ ଗଛକୁ ରଖି କିଛି ଲାଭ ନାହିଁ | ଫୁଲଟିଏ ତ ଫୁଟୁନି | ତାକୁ କାଟି ତା ଜାଗାରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଗଛ ଲଗାଇବି |”

ଏମିତି ଭାବୁଥିବା ସମୟରେ ଗଛ ପାଖ ବାଡ଼ର ସେପଟୁ ତାର ପଡୋଶୀ ତାକୁ ଡାକ ପକାଇଲେ | 

ସେ ଯେମିତି ସେଇ ପାଖକୁ ଗଲା,ପଡୋଶୀ ଜଣକ କହିବାରେ ଲାଗିଲେ,” ଝିଅ ! ତୁମର ଏଇ ଗଛରେ କେତେ ବଢିଆ ଫୁଲ ଫୁଟିଛି ! ତାକୁ ଦେଖି ମୋତେ ବଡ଼ ଖୁସି ଲାଗୁଛି |” 

A4279A3B-F123-4872-A8C4-A10DF9D5E431.jpeg

ସେ ତାଙ୍କ ପଟକୁ ଗେଟ ଖୋଲି ଗଲା | ଦେଖିଲା,ପେନ୍ଥା ପେନ୍ଥା ହୋଇ ସେଇ ଗଛରେ କେତେ ନା କେତେ ଫୁଲ ଫୁଟି ଝୁଲି ରହିଛି ! ସେ ନିଜ ଆଖିକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରି ପାରିଲା ନାହିଁ ! ସେ ଖୁସିରେ ଫାଟି ପଡିଲା | 

ତା ପଟେ ଫୁଲ ନଥିଲା | କିନ୍ତୁ ଗଛ ଡାଳ କାନ୍ଥ ଭିତର ଦେଇ ପଡୋଶୀଙ୍କ ପଟେ ଚାଲିଯାଇଥିଲା ଓ ସେଇ ପଟେ ଫୁଲ ଲଦି ହୋଇ ରହିଥିଲା | 

ନିଜ ପରିଶ୍ରମର ଫଳ ତୁମକୁ ଦେଖା ନ ଯାଇପାରେ,କିନ୍ତୁ ଏହାର ଅର୍ଥ ନୁହେଁ ଯେ ତୁମର ପରିଶ୍ରମ ବେକାର ଗଲା |

ଶିକ୍ଷା – କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କେବେ ବି ବେକାର ହୁଏନି | ତୁରନ୍ତ ଫଳ ନ ମିଳି ପାରେ | କିନ୍ତୁ ଏହାର ସକାରାତ୍ମକ ପ୍ରଭାବ ସବୁବେଳେ ଥାଏ | ଆମର ନହେଲେ ବି ଆଉ କାହାର ଜୀବନର ଗତିକୁ ବଦଳାଇ ପାରେ | ନିଜ କାମ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖି ଆଗେଇ ଯିବା ଦରକାର | ଏହାର ଫଳ ଆଉ କେଉଁଠି କାମରେ ଆସିପାରେ |

https://saibalsanskaar.wordpress.com