ଆସୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ଆମ ପାଇଁ ଉପହାର ( Each Day Is A Gift )

ଗୁଣ – ଆଶାବାଦୀ ରହିବା 

ଉପ ଗୁଣ – ମନୋଭାବ 

7B781723-9361-41DD-B464-ED874299A91A

ବୟାନବେ ବର୍ଷୀୟା ବୃଦ୍ଧା ଜଣକ ନର୍ସିଙ୍ଗ ହୋମକୁ ଚାଲିଯିବା ପାଇଁ ମନ ସ୍ଥିର କରି ନେଇଥିଲେ | ନିକଟରେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା | ତେଣୁ ଘରେ ଏକୁଟିଆ ପଡି ରହିବାର କୌଣସି କାରଣ ନଥିଲା |ଯେଉଁଦିନ ସେ ଯିବେ, ସେଦିନ ସେ ସକାଳୁ ଉଠି ପଡି ଆଠଟା ସୁଦ୍ଧା ନିଜକୁ ସଜବାଜ କରି ନେଇଥିଲେ |ଓଠରେ ଲାଲ ଲିପିଷ୍ଟିକ୍ ଲଗାଇବାକୁ ଭୁଲି ନଥିଲେ | ମୁଣ୍ଡ ବାଳକୁ ସଜାଡ଼ି ଢଙ୍ଗରେ ବାନ୍ଧି ଦେଇ ଥିଲେ | ନର୍ସିଙ୍ଗ ହୋମ୍ ଲବିରେ ବସି ନିଜ ରୁମ୍ ପାଇବା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଥିଲେ | 

ବହୁତ ସମୟ ଅପେକ୍ଷା କଲା ପରେ ଯାଇ ତାଙ୍କୁ ରୁମ୍ ମିଳିଥିଲା | ତଥାପି ସେ ହସ ହସ ମୁହଁରେ  ନିଜ ରୁମକୁ ଯିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ଯାଇଥିଲେ |

ସେ ଯେତେବେଳେ ବାଡ଼ି ଧରି ଛିଡା ହୋଇଗଲେ ଓ ଲିଫ୍ଟ ଆଡକୁ ଚାଲିବାକୁ ଲାଗିଲେ,ମୁଁ ଟିକେ ତାଙ୍କ ରୁମର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ଲାଗିଲି | 

କହିଲି,” ଆଜ୍ଞା ! ରୁମଟି ନିହାତି ଛୋଟ | ଭଲ ଫର୍ଣ୍ଣିଚର୍ ନାହିଁ | “

ଏମିତି ବର୍ଣ୍ଣନା ଶୁଣିଲା ପରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଉତ୍ସାହ ଦେଖାଇବାକୁ ପଛଘୁଞ୍ଚା ଦେଲେ ନାହିଁ | ତାଙ୍କ ଉତ୍ସାହ ଦେଖି ଲାଗିଲା ସତେ ଯେମିତି ସେ ମାତ୍ର ଆଠ ବର୍ଷୀୟ ଛୋଟ ପିଲାଟିଏ !

ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବାସ୍ତବ ଜଗତକୁ ଫେରାଇ ଆଣିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କହିଲି,” ମାଡ଼ାମ ! ଟିକେ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ | ନିଜ ରୁମକୁ ଆଗ ଦେଖି ନିଅନ୍ତୁ !”

ସେ ମୋ କଥା ସବୁ ଶୁଣିଲେ | ତାପରେ କହିଲେ,” ବୁଝିଲ,ମୋର ଖୁସି ମୋତେ ଦିଆ ଯାଇଥିବା ରୁମ୍ କେମିତିଆ,ତା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ନାହିଁ | ଏହା ମୋର ମନୋଭାବ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ  | ଏଠାକୁ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ମନକୁ ସ୍ଥିର କରି ନେଇଥିଲି ଯେ ମୁଁ ଯେଉଁଠିକୁ ଯିବି ସେଇଠି ଖୁସିରେ ରହିବି | ସବୁ ଦିନ ସକାଳୁ ଶେଯରୁ ଉଠିଲା ପରେ ମୋର ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟଗ୍ରସ୍ତ  ଶରୀରକୁ କେତେ କଷ୍ଟ ହେଉଛି,ତାହା ମୁଁ ଭାବେନି | ବରଂ ଅତୀତରେ ବିତାଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖୁସିର ମୁହୂର୍ତ୍ତକୁ ମୁଁ ମନେ ପକାଏ | ଆସୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନକୁ ମୁଁ ସ୍ୱାଗତ କରେ | କେମିତି ସେଇ ଦିନଟିକୁ ଖୁସିରେ କଟାଇବି,ତା ବିଷୟରେ ଭାବେ |”

ପୁଣି ସେ କହି ଚାଲିଲେ | 

“ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ବ୍ୟାଙ୍କର ଜମା ଖାତା ଭଳି | ଏଠାରେ ଜମା ହେଉଥିବା ଧନ ରାଶି ହେଉଛି ଆମର ବିତାଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ | ଯାହା ଜମା କରିଥିବା,ତାହା ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିବା | ତେଣୁ ପ୍ରଥମରୁ ଖୁସି ଜମା ରଖିଥିଲେ,ଆମକୁ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ସମୟରେ ଖୁସି ମିଳି ପାରିବ | “

ଏତିକି କହି ସେ ମୋତେ  ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଲେ ଓ କହିଲେ,” ତୁମେ ସତରେ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ କଥା କହିବା ଜାଣିଛ | ତୁମର ବର୍ଣ୍ଣନା ବଢିଆ  ଥିଲା | ଆଶା କରୁଛି ,ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଧ୍ୟ ଆମେ ସମ୍ପର୍କରେ ରହିବା | “

ତାପର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସ୍ମିତ ହାସ୍ୟର ସହ ସେ ମୋତେ କହିଲେ,” ଜୀବନରେ ଖୁସି ରହିବାକୁ ହେଲେ ମାତ୍ର ପାଞ୍ଚୋଟି ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରାଯିବା ଦରକାର |”

ସେଗୁଡିକ ହେଲେ,

“1. ହୃଦୟରେ କାହା ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ରଖ ନାହିଁ |

 2. ସବୁବେଳେ ଚିନ୍ତାମୁକ୍ତ ରୁହ |

 3. ସରଳ ଜୀବନ ଯାପନ କର |

 4. ଦେବା ଶିଖ |

 5. ଆଶା କମ କର |”

ଶିକ୍ଷା : ଆମର ଖୁସି ବାହ୍ୟ ପରିସ୍ଥିତି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ନାହିଁ | ଅପରନ୍ତୁ ଆମର ମନୋଭାବ ଏହାକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରିଥାଏ | ପ୍ରତ୍ୟେକେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉପୁଜୁଥିବା ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଆମେ କିପରି ମନୋଭାବ ସହ ତଥା କି ଉପାୟରେ ସମ୍ଭାଳୁଛେ,ତା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଅତି ଜରୁରୀ  | ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଏଥିରୁ ଖୁସି ପାଇ ପାରିବା କି ନାହିଁ ଜଣା ପଡିଥାଏ  | ଯଦି ଆମେ ଏହି ସରଳ ତଥ୍ୟକୁ  ମନେ ରଖିବା,ତାହେଲେ ଆମେ ସବୁବେଳେ ଖୁସି ରହି ପାରିବା |

https://saibalsanskaar.wordpress.com

http://www.moral-stories.org/each-day-is-a-gift/

ଅସୀମ ଆତ୍ମ ବିଶ୍ୱାସ ( Confidence Level )

ଗୁଣ – ପ୍ରେମ 

ଉପ ଗୁଣ – ବିଶ୍ୱାସ 

85993AF0-0889-401C-9962-309F0AA8472D

ଉଡ଼ାଜାହାଜରେ ମୁଁ ବସିଥାଏ | ହାତରେ ବିମାନ ସିଟ୍ ସାମନାରେ ରଖା ଯାଇଥିବା ସମ୍ବାଦପତ୍ରଟିକୁ ହାତରେ ଧରି ଇଆଡୁ ସିଆଡ଼ୁ ଭାବିବାରେ ଲାଗିଥାଏ |

କିଛି ସମୟ ଚାଲିଗଲା |

କିଛି ଦୂରତା ବି ଉଡ଼ାଜାହାଜ ଅତିକ୍ରମ କଲା |

ମୁଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲି କେତେବେଳେ ସେମାନେ ଜଳପାନର ଘୋଷଣା କରିବେ | କିନ୍ତୁ କେହି କୁଆଡେ ହଲୁ ନଥାନ୍ତି | ଏଆର ହୋଷ୍ଟେସମାନେ ଚୁପଚାପ ନିଜ ଭିତରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି |

984FA5F6-AF4B-45E6-9A63-8959298822E6

ଉଡ଼ାଜାହାଜଟି ମଝିରେ ମଝିରେ ଦୋହଲି ଚାଲିଥାଏ |

ମନରେ ଶଙ୍କା ଆସୁଥାଏ,” ଠିକରେ ଘରେ ପହଁଚିବୁ ତ ?”

ଏଇ ସମୟରେ ବିମାନ ପରିଚାରିକା ଘୋଷଣା କଲେ, “ବାୟୁ ମଣ୍ଡଳରେ ଅସ୍ଥିରତା ଯୋଗୁ ଜଳପାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏବେ ହୋଇ ପାରିବନି | “

ସେଥିପାଇଁ ସେ କ୍ଷମା ଯାଚନା କଲେ | ତା ସହିତ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସିଟ ବେଲ୍ଟ ବାନ୍ଧିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ |

ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଅସ୍ଥିରତା ଧୀରେ ଧୀରେ ବଢି ଚାଲିଥାଏ |

ଡର ମଧ୍ୟ ବଢି ଚାଲିଥାଏ |

କିଛି ସମୟ ପରେ ଝଡ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଗଲା | କଳା ବାଦଲ ଆଗରୁ ହିଁ ଆକାଶକୁ ଘୋଡାଇ ରଖିଥିଲା |ବିଜୁଳି,ଘଡଘଡିର ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟ କିଛି କମ ନଥିଲା | ଜାହାଜର ଇଞ୍ଜିନ ଶବ୍ଦଠୁ ଅଧିକ ଜୋରରେ ଶୁଣା ଯାଉଥିଲା |ଆମ ଜାହାଜଟି ଆକାଶରେ ଖାଲି ଏପଟ ସେପଟ ଦୋହଲି ଚାଲିଥାଏ | କେତେବେଳେ ବାୟୁ ସ୍ରୋତ ଏହାକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ନେଉଥାଏ ତ କେତେବେଳେ ତଳକୁ କଚାଡି ପକାଉଥାଏ |

ମୁଁ ଟିକେ ଏପଟ ସେପଟ ଚାହିଁଲି | ଦେଖିଲି,ସମସ୍ତେ ପ୍ରାୟଃ ଭୟଭୀତ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲେ | ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବହୁତ ଲୋକ ଭଗବାନଙ୍କୁ ମନେ ମନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଆରମ୍ଭ କରି ଦେଇଥିଲେ |

ଆଗକୁ କଣ ହେବ ଜଣା ପଡୁ ନଥିଲା | ଆସନ୍ନ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଥିଲୁ | ସେତେବେଳେ ଆଖି ପଡିଲା ପାଖ ସିଟରେ ବସିଥିବା ଛୋଟ ଝିଅଟିଏ ଉପରେ | ପିଲାଟି ବଡ ଶାନ୍ତଶିଷ୍ଟ ଭାବରେ ବସିଥିଲା | ବହିଟିଏ ହାତରେ ଧରି ପଢିବାରେ ଲାଗିଥିଲା | ବାହାର ଦୁନିଆରେ କଣ ଘଟୁଛି ତାକୁ ଫରକ ପଡୁ ନଥିଲା |କେତେବେଳେ ସେ ଧ୍ୟାନର ସହ ବହି ପଢୁଥିଲା ତ କେତେବେଳେ ଆଖି ବନ୍ଦ କରି କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଶୋଇ ରହୁଥିଲା | କେତେବେଳେ ଗୋଡ଼କୁ ଆଗକୁ ଲମ୍ବାଇ ଅଳସ ଭାଙ୍ଗୁଥିଲା | ତା ଚେହେରାରେ ଭୟର ତିଳେ ମାତ୍ର ଚିହ୍ନ ନଥିଲା | ବିମାନଟି ମଝିରେ ମଝିରେ ତଳ ଉପର ହେଉଥିଲା,ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଦୋହଲି ଯାଉଥିଲା |ବିମାନରେ ବସିଥିବା ସମସ୍ତ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ କୋକୁଆ ଭୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିଲା | କିନ୍ତୁ ଝିଅଟି ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବରେ ଶାନ୍ତ ଥିଲା |

B60C510B-5C8B-4400-A3CF-268DF3ECD764

ତାର ଏହି ମନୋଭାବ ମୋତେ ବିସ୍ମିତ କରି ଦେଇଥିଲା | କିଛି ସମୟ ପରେ ବିମାନଟି ଝଡ଼କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଗନ୍ତବ୍ୟ ସ୍ଥଳରେ ପହଁଚିଲା | ସମସ୍ତେ ତରବର ହୋଇ ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇବାରେ ଲାଗିଲେ | ଏହି ସମୟରେ ମୁଁ ପିଲାଟି ପାଖକୁ ଗଲି ତାକୁ ପଚାରିଲି, “ମା ! କଥା କଣ ! ଏତେ ଝଡତୋଫାନ ଯୋଗୁ ବିମାନଟି ତାଳପତ୍ର ଭଳି ଥରୁଥିଲା ବେଳେ ତୁ ଏତେ ଶାନ୍ତ କିପରି ରହି ପାରିଲୁ ?”

ଝିଅଟି କହିଲା, “ମୋର ବାପା ଏହି ବିମାନର ପାଇଲଟ ଅଟନ୍ତି | ସେ ମୋତେ ଘରକୁ ନେଇ ଯାଉଛନ୍ତି |”

ଶିକ୍ଷା : ଆତ୍ମ ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲେ ମଣିଷ ନିଜ କାମକୁ ସଫଳତାର ସହ ସମ୍ପନ୍ନ କରିଥାଏ | ଆତ୍ମ ବିଶ୍ୱାସ ମଣିଷକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଶାନ୍ତ ଓ ସ୍ଥିର ରଖିଥାଏ | ଆତ୍ମ ବିଶ୍ୱାସ ସହ ଭରସା ମିଶିଗଲେ ମଣିଷ ଜୀବନର ଚଲା ପଥରେ ବହୁତ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଇ ପାରିଥାଏ | କାହାଣୀରେ ପିଲାଟିର ନିଜ ବାପାଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା ଥିଲା ଯେ ସେ ତାକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଠିକରେ ଘରେ ପହଁଚାଇ ଦେବେ | ସେହି ଆତ୍ମ ବିଶ୍ୱାସ ତାକୁ ପୁରା ଯାତ୍ରା ସମୟରେ ନିର୍ଭୟ କରି ରଖିଥିଲା | ସେମିତି ଭଗବାନଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା କରି ଆମେ ଏହି ଜୀବନ ଯାତ୍ରାକୁ ନିର୍ଭୟରେ ପାର କରି ପାରିବା |

https://saibalsanskaar.wordpress.com

http://www.moral-stories.org/confidence-level/

ଦରିଦ୍ରତାର ଲକ୍ଷଣ ( What It Means to be Poor )

ଗୁଣ – ଶାନ୍ତି 

ଉପ ଗୁଣ – ସନ୍ତୋଷ,କୃତଜ୍ଞତା 

BAAF4FE1-B387-46E8-B744-CFBBD58C44C2

ଜଣେ ଧନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ | ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଦରିଦ୍ରତା କଣ ବୁଝାଇବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ | ସେଥିପାଇଁ ଦୁହେଁ ଏକ ଅନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିଗରେ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ  କଲେ | ଇଆଡ଼େ ସିଆଡେ ବୁଲି ବୁଲି ଗୋଟିଏ ଅଜଣା ଅଶୁଣା ଗାଆଁରେ ଯାଇ ପହଁଚିଲେ | ସେଠି ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ନିହାତି ଗରିବ ପରିବାରର ଚାଷ ଖଳାରେ କିଛି ଦିନ ଓ କିଛି ରାତି ବିତାଇଲେ |

ଫେରିଲା ବେଳେ ପିତା ପୁତ୍ରକୁ ଏହି ଯାତ୍ରାର ଅନୁଭୂତି କେମିତି ଥିଲା ପଚାରିଲେ |

ପୁଅ କହିଲା,”ବହୁତ ବଢିଆ |”

ବାପା କହିଲେ,” ଦେଖିଲୁ,ଗରିବ ଲୋକମାନେ କେମିତିଆ ଜୀବନଯାପନ କରନ୍ତି ?”

ପୁଅ କହିଲା, “ହଁ | “

ପୁଣିଥରେ ସେ ପଚାରିଲେ,” ଏହି ଯାତ୍ରାରୁ ତୁ କଣ ଶିଖିଲୁ ?”

ପୁଅର ଉତ୍ତର ଶୁଣିଲା ଭଳି ଥିଲା |

ପୁଅ କହିଲା,” ହଁ ,ଆମ ପାଖରେ ଗୋଟିଏ କୁକୁର ଅଛି ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଚାରିଟା |

ଆମର ବଗିଚା ଭିତରେ ଥିବା ସ୍ଵଇମିଂ ପୁଲ୍ ଏତେ ଛୋଟ,ସେମାନଙ୍କ ଘର ପାଖ ଦେଇ ବହି ଯାଉଥିବା ଛୋଟ ନଦୀଟି କେତେ ସୁନ୍ଦର |

ଆମେ ବଗିଚାରେ ବିଦେଶରୁ ଆଣି ଆଲୁଅ ଲଗାଇଛେ | ସେମାନଙ୍କ ଜମି ଉପରେ ତାରାମାନେ ଆଖି ମିଟିକା ମାରୁଛନ୍ତି |

ଆମ ଘର ପଛ ପଟେ  ବସାଉଠା କରିବା ପାଇଁ ଥିବା ଜାଗାଟି କେତେ ଛୋଟ !

ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଥିବା ଜମିଜମାର ସୀମାରେଖା ଏତେ ଲମ୍ବା ଯେ ଆଖି ପାଏନି !

ଆମ ପାଖରେ ଭୃତ୍ୟ ଅଛନ୍ତି ଆମର ସେବା କରିବା ପାଇଁ ,କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଅନ୍ୟର ସେବାରେ ନିଜ ଜୀବନକୁ ଲଗାଇ ଦେଇଛନ୍ତି |

ଆମେ ଆମର ଖାଇବା ବଜାରରୁ କିଣୁ ଅଥଚ ସେମାନେ ନିଜ ଜମିରେ ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟ ଉପୁଯାନ୍ତି |

ଆମ ଘର ଚାରିପାଖେ ବାଡ଼ ତିଆରି କରି ନିଜର ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରୁ ଆଉ ସେମାନେ ନିଜର ସୁରକ୍ଷା ନିଜ ଭାଇବନ୍ଧୁଙ୍କ  ଉପରେ ଛାଡି ଦେଇ ନିଶ୍ଚିନ୍ତରେ ରାତି ବିତାନ୍ତି |”

ପୁଅର କଥା ଶୁଣି ବାପ ହତବାକ୍ ହୋଇଗଲେ |

ସେ କିଛି କହିବା ପୂର୍ବରୁ ପୁଅ କହିଲା,” ବାପା,ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ କେତେ ଯେ ଗରିବ ଦେଖାଇ ଦେଇଥିବା ପାଇଁ ଧନ୍ୟବାଦ |“

ଶିକ୍ଷା : ବହୁତ ସମୟରେ ଆମେ ଭୁଲିଯାଉ,ଆମ ପାଖରେ କଣ ଅଛି |

କଣ ଆମ ପାଖରେ ନାହିଁ,ସେହି ବିଷୟରେ ବେଶି ଧ୍ୟାନ ଦେଉ |

ଯାହା ଆମକୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ଲାଗେ,ତାହା ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ମୂଲ୍ୟହୀନ ହୋଇପାରେ |

ଏହା ଜଣଙ୍କ  ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ | 

ଆମ ପାଖରେ ଯାହା ଅଛି,ସେଥିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନ ରହି ଅଧିକ ଆଶାରେ କାମନାର ମରୀଚିକା ପଛରେ ଦୌଡ଼ି ଦୌଡ଼ି ନିଜ ଜୀବନକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଅନୁଚିତ |

ଯଦି ଆମେ ଆଉ ବେଶି ମାଗିବା ବଦଳରେ,ଯାହା ଆମ ପାଖରେ ଅଛି ସେଥିପାଇଁ ନିଜକୁ ଅନୁଗୃହୀତ ଭାବିବା,ତାହେଲେ ଆମକୁ ସୁଖ ଓ ସନ୍ତୋଷ ପ୍ରାପ୍ତି ହେବ | ଆମର ମାନସିକ ଶାନ୍ତି ବଜାୟ ରହିବ |

ଆମ ପାଖରେ ଯାହା ଅଛି,ସେଥିପାଇଁ ସବୁବେଳେ କୃତଜ୍ଞ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ |

କାମନା ରହିତ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରକୃତରେ ଧନୀ ଅଟେ | ଯାହାର ମନରେ ଅସଂଖ୍ୟ କାମନା  ଭରି ରହିଛି,ସେ ସବୁଠୁ ଦରିଦ୍ର ଅଟେ  |

http://www.moral-stories.org/what-it-means-to-be-poor/

https://saibalsanskaar.wordpress.com

ଜୀବନ ନିର୍ମାଣ ( Building A House )

ଗୁଣ – ସଦାଚରଣ 

ଉପ ଗୁଣ – ସତ୍ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ 

2EC7313F-0CF2-4328-ADED-4C490D448D52

ମିସ୍ତ୍ରୀ ଜଣକ ବୁଢା ହୋଇ ଯାଇଥିଲେ | ତେଣୁ ସେ ଆଉ କାମ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ନଥିଲେ | ନିତିଦିନିଆ କାମରୁ ବିରତି ନେଇ ସେ ଘରପରିବାର ସହ ଆନନ୍ଦରେ କାଳାତିପାତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ | କେବଳ ପ୍ରତ୍ୟେକ କାମ ଶେଷରେ ମିଳୁଥିବା ପଇସା ଲୋଭନୀୟ ଥିଲା | କିନ୍ତୁ ତା ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମନ ଟାଣୁ ନଥିଲା | ସେ ବିଶ୍ରାମ ଚାହୁଁଥିଲେ | ତେଣୁ ସେ ସୁବିଧା ଦେଖି ତାଙ୍କ ମାଲିକକୁ ମନ କଥା କହିଲେ ଓ କାମରୁ ଅବସର ମାଗିଲେ |

ତାଙ୍କ ମାଲିକ ଜଣେ ଭଲ ଲୋକ ଥିଲେ | ସେ ମିସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କାରିଗରୀ ଜ୍ଞାନକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିଲେ | ସେ ଜଣେ ଭଲ କାରିଗରଙ୍କୁ ଏମିତି ଛାଡି ଦେବାକୁ ଚାହୁଁ ନଥିଲେ | ତେଣୁ ସେ ମିସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଲେ | ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବ ଅନୁଯାୟୀ ମିସ୍ତ୍ରୀ ଜଣକ କାମ ଛାଡିବା ପୂର୍ବରୁ ଶେଷ କାମଟି କରିକି ଯିବେ |

C7F4AF90-A985-45BD-8EE4-7B8D84BB8688

ସେହି ଶେଷ କାମଟି ଗୋଟିଏ ଘର ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ  ଅନୁରୋଧ ଥିଲା |

ମିସ୍ତ୍ରୀ ଘର ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ରାଜି ହୋଇଗଲେ | କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ମନ ଜମା କାମରେ ନଥିଲା | ଏଇ କାମ ସେ ଯେମିତି ସେମିତି ସାରିବାକୁ ବସିଲେ | ଘର ତିଆରିରେ ଲାଗୁଥିବା ସାମଗ୍ରୀ ନିମ୍ନମାନର ଆଣି କାମ ଚଳାଇଲେ |ଘର ତିଆରିରେ ଯେଉଁ ନିଖୁଣତା ଦରକାର,ସେ ତାର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ ନାହିଁ |

ଏତେ ଦିନ ଧରି କାମ କଲା ପରେ ଶେଷ ବେଳକୁ,ଦୁଃଖର କଥା ଯେ ସେ କାମଟିକୁ ସୁଚାରୁ ରୂପରେ ସମ୍ପନ୍ନ କରିବାରେ ଢିଲା ପଡିଗଲେ |

E6939EBE-203A-4A64-B387-0F37486A048B

ଯେଉଁ ଦିନ କାମଟି ପୁରା ସରିଲା,ଠିକ ସେଇ ଦିନ ତାଙ୍କ ମାଲିକ ଘରଟି କେମିତି ତିଆରି ହେଉଛି ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ | ତାପରେ ସେ ସେହି ଘରର ଚାବି ମିସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଦେଇ କହିଲେ,” ଏଇ ଘରଟି ତୁମ ପାଇଁ ଆମ ତରଫରୁ ଉପହାର |”

ମିସ୍ତ୍ରୀ ଜଣକ ହତଚକିତ ହୋଇଗଲେ |

ସେ ଯଦି ଜାଣିଥାନ୍ତେ,ସେ ନିଜ ପାଇଁ ଘରଟି ତିଆରି କରୁଛନ୍ତି ଘରଟି କେତେ କେତେ ଅଲଗା ହୋଇଥାନ୍ତା !

ଶିକ୍ଷା – ଆମେମାନେ ମଧ୍ୟ ମିସ୍ତ୍ରୀ ଭଳି ଆମ ଜୀବନକୁ ନିଜ ହାତରେ ତିଆରି କରୁ | କିନ୍ତୁ ତିଆରି କଲା ବେଳେ ମୂର୍ଖତା ବଶତଃ ଆମେ ଅନାବଶ୍ୟକ ତଥା ନିମ୍ନମାନର ଉପାଦାନ ବା ସାମଗ୍ରୀ ଲଗାଇଥାଉ | କାରଣ ଆମେ ଭୁଲିଯାଉ ଯେ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଆମକୁ ହିଁ ଆମ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ସେହି ଜୀବନଟି ବିତାଇବାକୁ ପଡିବ |

ସବୁଠୁ ବଡ କଥା ହେଉଛି,ଏମିତି ସେମିତି ଜୀବନଟି ତିଆରି କଲା ପରେ ଆମେ ପୁଣିଥରେ ପଛକୁ ଫେରି ଯାଇ ତାର ପୁନଃ ନିର୍ମାଣ କରି ପାରିବା ନାହିଁ | ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ତଥା ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆମଠୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ଚିନ୍ତାଧାରା ଓ ଆମର ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଏହି ଜୀବନ ତିଆରି କାମରେ ଉପଯୋଗ ହୋଇଥାଏ | ତେଣୁ ଯଦି ବିଚାରସମ୍ପନ୍ନ ଭାବରେ ଯଦି ଏହାର ନିର୍ମାଣ କରାଯାଏ,ତାହେଲେ ଆମେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ  ଜୀବନ ଉପଭୋଗ କରି ପାରିବା |

ଯଦି ଏହି କଥା ଆମେ ମନେ ରଖି ପାରିବା,ତାହେଲେ ଆମ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଜୀବନଟି ଅତି ମଧୁର ଓ ସୁନ୍ଦର ହୋଇ ପାରିବ |

http://www.moral-stories.org/building-a-house/

https://saibalsanskaar.wordpress.com

ଉତ୍ତମ ଗୁରୁ କିଏ ? ( A Good Teacher )

ଗୁଣ – ସଦାଚରଣ 

ଉପ ଗୁଣ – କର୍ତ୍ତବ୍ୟ 

008E61F5-CB09-48BB-867B-2889563BAAF7

 

ପିଲାଟିକୁ ତିନି ତିନିଟା ବିଦ୍ୟାଳୟ କିଛି ନା କିଛି କାରଣ ଦେଖାଇ ବିଦା କରି ଦେଇଥିଲେ | ଏଥରକ କେଉଁଠୁ କେମିତି ଯୋଗାଡ କରି ତା ବାପାମା ତାର ନାମ ନୂଆ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଲେଖାଇଥିଲେ |

830CCC70-40E3-426F-A67E-2C6152B7C28E

 ପିଲାଟି ଶ୍ରେଣୀ କକ୍ଷରେ ପାଦ ଦେଇଛି କି ନାହିଁ ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ ତରବର ହୋଇ ପଶି ଆସିଲେ | ତାଙ୍କ ଆଖି ଯେମିତି ତା ଉପରେ ପଡିଲା,ତାଙ୍କ ମୁହଁରେ ବିରକ୍ତି ଭାବ ଆସିଗଲା | 

ତାକୁ ଦେଖି ମନେ ମନେ ଭାବିଲେ,” କେଉଁଠୁ ଏମିତିଆ ପିଲା ସବୁ ମୋରି କ୍ଲାସରେ ଆସି ପଶୁଛନ୍ତି !”

କିଛି ସମୟ ପରେ ତାଙ୍କର କ୍ଲାସ ସରିଗଲା | ଯେମିତି ଘଣ୍ଟି ବାଜିଲା,ସେ କ୍ଲାସ ଛାଡି ଚାଲିଗଲେ |

43E40B66-B630-4419-9B00-0FF715F4103C

ଆଉ ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ କ୍ଲାସ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ |

ସେ ଯେମିତି ତାକୁ ଦେଖିଲେ,ତାଙ୍କ ରାଗ ସମ୍ଭାଳି ପାରିଲେ ନାହିଁ | 

ତାଙ୍କ ମୁହଁରୁ ବାହାରି ପଡିଲା,”କିରେ ! କେଉଁଠୁ ଆସିଛୁ ? ତୋରି ଭଳି ପିଲାଙ୍କ ତ ଏଠି ଅଭାବ ନାହିଁ !”

ପିଲାଟି ଲଜ୍ଜିତ ଅନୁଭବ କଲା | କିନ୍ତୁ କିଛି ନକହି ଚୁପଚାପ ବସି ରହିଲା |

121F6D9C-12B5-4E65-9453-84138FE3B521

ସେହି ପିରିଅଡ଼ଟି ସରିଲା | 

ଶିକ୍ଷକ କ୍ଲାସ ଛାଡି ଚାଲିଗଲେ ଓ ତୃତୀୟ ଶିକ୍ଷକ ଜଣକ ଶ୍ରେଣୀ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ |

କ୍ଲାସକୁ ଆସି ଦେଖିଲେ ନୂଆ ପିଲାଟିଏ ଆସିଛି |

330ED7E7-181D-4EBF-9A68-DE7CC2CCC54C

ସେ ଖୁସି ହେଇ କହିଲେ,”ଓଃ ! ବଢିଆ କଥା ! ଆଜି ଗୋଟେ ନୂଆ ପିଲା ଆମ କ୍ଲାସକୁ ଆସିଛି !”

ତା ପାଖକୁ ଗଲେ | ତା ଆଡକୁ ଚାହିଁ ବଡ ମଧୁର ହସଟିଏ ହସି କହିଲେ, “କେବେ ଆସିଲୁ ! ନୂଆ ସ୍କୁଲ ,ନୂଆ କ୍ଲାସ ! ଭଲ ଲାଗୁଛି ତ  ? ଆଜି ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ ତୋ ବିଷୟରେ କହୁଥିଲେ | ମୁଁ ତୋତେ ହିଁ  ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲି !”

ଶିକ୍ଷା – ଜଣେ ଭଲ ଶିକ୍ଷକ ସବୁବେଳେ ନିଜ ଛାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥାନ୍ତି | ଭଲ କାମ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିଥାନ୍ତି | ଦରକାର ପଡିଲେ ସତ୍ ପଥ ଦେଖାଇବାକୁ ପଛଘୁଞ୍ଚା ଦେଇ ନଥାନ୍ତି| ଏପରି ଶିକ୍ଷକ ସବୁବେଳେ ସବୁଠି ସମ୍ମାନ ପାଇଥାନ୍ତି | ତାଙ୍କୁ କେହି ଭୁଲି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ | ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ମନେ ରଖିଥାନ୍ତି | ଛାତ୍ରମାନଙ୍କ ଜୀବନରେ ଶିକ୍ଷକ ସବୁବେଳେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ନିଭାଇଥାନ୍ତି |

http://inspirationalstories.eu/inspirational_stories/short-story-about-good-teacher.php

https://saibalsanskaar.wordpress.com

ଆମରି ଭିତରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଆଉ ନର୍କ ( Paradise Is In Our Mind )

ଗୁଣ – ସତ୍ୟ 

ଉପ ଗୁଣ – ଜାଗ୍ରତ ରହିବା 

A5FF2AC3-6C69-4402-A086-85C59C8DAF1F

ଜେନ ମାଷ୍ଟର ହାକୁଇନ୍ ତାଙ୍କର ବିଚକ୍ଷଣତା ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ |

ଥରେ ଜଣେ ସାମୁରାଇ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ସ୍ୱର୍ଗ କେଉଁଠି ? ନର୍କ କେଉଁଠି ? ସ୍ୱର୍ଗ,ନର୍କର ଦ୍ୱାର କେଉଁଠୁ ଖୋଲେ ?”

ସାମୁରାଇ ଜଣକ କେବଳ ଦୁଇଟି କଥା ଜାଣିଥିଲେ | ତାହା ହେଉଛି ସ୍ୱର୍ଗ ଆଉ ନର୍କ | ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜୀବନ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଦାର୍ଶନିକ ତଥ୍ୟ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ନଥିଲା | ତେଣୁ ନର୍କ ଦ୍ୱାର ଜାଣିଥିଲେ କେମିତି ନର୍କରୁ ଖସି ପଳାଇ ସ୍ୱର୍ଗ ଦ୍ୱାର ଦେଇ ସ୍ୱର୍ଗ ଭିତରେ ପଶି ପାରିବେ,ସେତିକି ସେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ |

ହାକୁଇନ୍ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ,” ତୁମେ କିଏ ?”

123EC531-8BC7-4566-A36C-6D60AF92D9D7

ଯୋଦ୍ଧା ଜଣକ ଉତ୍ତର ଦେଲେ,” ମୁଁ ହେଉଛି ସାମୁରାଇ ଦଳର ନେତା | ସମ୍ରାଟ ମୋତେ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି | ମୋ ସାମନାରେ ସେ ନତ ମସ୍ତକ ହୁଅନ୍ତି |”

ହାକୁଇନ୍ ତାଙ୍କ ଉତ୍ତର ଶୁଣି ହସିବାରେ ଲାଗିଲେ ଓ କହିଲେ, “ ଆଚ୍ଛା ! ସତରେ ? କିନ୍ତୁ ତୁମେ ତ ଜମା ଜଣେ ସାମୁରାଇ ଭଳିଆ ଦେଖା ଯାଉନାହଁ ! ବରଂ ତୁମେ ଜଣେ ରାସ୍ତାକଡ଼ର ଭିକାରୀ ଭଳି ଲାଗୁଛ !”

ସାମୁରାଇଙ୍କୁ ଏକଥା ବଡ ବାଧିଗଲା |

ସେ କଣ ପାଇଁ ସେଠିକୁ ଆସିଥିଲେ,ଭୁଲିଗଲେ | ଖଣ୍ଡା ବାହାର କରି ହାକୁଇନଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ବସୁଥିଲେ,

ହାକୁଇନ୍ ତାଙ୍କୁ ରୋକି ଦେଲେ ଓ ହସି ହସି କହିଲେ,” ଏଇଟା ହେଉଛି ନର୍କର ଦ୍ୱାର | ରାଗ ବେଳେ ଖଣ୍ଡା ହାତରେ ଧରିଥିଲେ ଅହଂକାର ଏହି ଦ୍ଵାରକୁ ଖୋଲିବା ପାଇଁ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାଏ |”

ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସାମୁରାଇ ଶାନ୍ତ ପଡିଗଲେ | ଖଣ୍ଡାକୁ ଖୋଳ ଭିତରେ ରଖିଦେଲେ |

ସେତେବେଳେ ହାକୁଇନ୍ କହିଲେ,” ଏବେ ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗ ଯିବା ପାଇଁ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଦେଲ !”

ଶିକ୍ଷା : ଏହା ନିରାଟ ସତ୍ୟ ଅଟେ ଯେ ସ୍ୱର୍ଗ,ନର୍କ ଆମରି ଭିତରେ ଅଛି ଓ ଏମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାର ଆମରି ଭିତରେ ଅଛି |ଆମେ ଅସାଵଧାନ ରହିଲେ ନର୍କର ଦ୍ୱାର ଖୋଲି ଯାଏ | ଯଦି ଆମେ ସତର୍କ ରହୁ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ଷେପ ଜଗିରଖି ନେଉ ,ତାହେଲେ ସ୍ୱର୍ଗର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଯାଏ | କିନ୍ତୁ ଲୋକମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ସ୍ୱର୍ଗ,ନର୍କ ବାହାର ଦୁନିଆରେ କେଉଁଠି ଗୋଟାଏ ଥାଏ | ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କୁଆଡ଼କୁ ଯିବା ସ୍ଥିର ହୋଇଥାଏ | କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ ଏହି ଜୀବନରେ ହିଁ ଆମକୁ ସ୍ୱର୍ଗ,ନର୍କର ଅଭିଜ୍ଞତା ମିଳିଥାଏ | ସେମାନଙ୍କର ଦ୍ୱାର ସବୁବେଳେ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଥାଏ | ଆମର ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟ ବା ନିଷ୍ପତ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ଆଡକୁ ନେଇଥାଏ | ତେଣୁ ସତତ ଜାଗ୍ରତ ରହିଲେ ଆମେ କେଉଁଠିକୁ ଯିବା ଅର୍ଥାତ ଆମର ଗତି କୁଆଡ଼କୁ ହେବ,ସ୍ଥିର ହୋଇଥାଏ |

https://saibalsanskaar.wordpress.com

ବନ୍ଧନ ( The Elephant And The Rope )

ଗୁଣ – ସତ୍ୟ, ଆଶାବାଦୀ ରହିବା 

ଉପ ଗୁଣ – ନିଜର ଶକ୍ତି ସାମର୍ଥ୍ୟ ଉପରେ ଭରସା ରଖିବା,ସ୍ୱାଧୀନ ରହିବା

C778D37A-027C-4145-9D66-D7565F68E051.jpeg

ହାତୀପଲଟିଏ ରାସ୍ତା ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିଲେ |

ଜନସାଧାରଣ ମଧ୍ୟ ସେହି ରାସ୍ତାରେ ଯିବାଆସିବା କରୁଥିଲେ |

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣଙ୍କ ଆଖି ସେହି ହାତୀପଲ ଉପରେ ପଡିଲା |

ସେମାନଙ୍କ ଗତିବିଧିକୁ ଦେଖି ଲୋକଟି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟାନ୍ଵିତ ହେଲା |

ମନେ ମନେ ଭାବିଲା,”କି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କଥା ! ଏତେ ବଡ ବଡ ଜନ୍ତୁ ଗୁଡିକର କେବଳ ଗୋଡ ଛୋଟ ଛୋଟ ଦଉଡ଼ିରେ ହାଲୁକା ଭାବରେ ବନ୍ଧା ଅଛି ! ନା ଶିକୁଳି ଅଛି ନା ପିଞ୍ଜରା ! ତଥାପି ସେମାନେ ଏକାଠି ଚୁପଚାପ ଚାଲିଛନ୍ତି,ସତେ ଯେମିତି କିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ବଡ଼ କସି କରି ବାନ୍ଧି ରଖିଛି ! “

A7A1526B-A589-4C23-B7C1-F8B133029600.jpeg

ଏ କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ ଥିଲା ଯେ ହାତୀମାନେ ଚାହିଁଲେ ଯେ କୌଣସି ସମୟରେ ସେଠୁ ମୁକୁଳି ବାହାରି ଯାଇ ପାରିବେ ! 

କିନ୍ତୁ କୌଣସି ଏକ କାରଣ ଯୋଗୁ ସେମାନେ ସ୍ୱାଧୀନ ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁ ନଥିଲେ |

ପାଖରେ ମାହୁନ୍ତ ଛିଡା ହୋଇଥିଲା | ସେ ତାକୁ ଏହାର କାରଣ ପଚାରିଲା |

ମାହୁନ୍ତ କହିଲା,ଯେହେତୁ ପିଲାଦିନରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦଉଡ଼ିରେ ବାନ୍ଧି ରଖାଯାଇଛି,ସେମାନଙ୍କର ସେହି ଅଭ୍ୟାସ ରହି ଯାଇଛି | ବଡ ହେଲା ପରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଭାବୁଛନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଏହି ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ପାରିବେ ନାହିଁ |

ଏ କଥା ଶୁଣି ଲୋକଟି କାବା ହୋଇଗଲା ଓ ଭାବିଲା,” ବଡ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ! ଯେ କୌଣସି ସମୟରେ ହାତୀ ଦଳଟି ନିଜକୁ ମୁକ୍ତ କରି କୁଆଡେ ବି ଯାଇ ପାରିବ ! ଅଥଚ ସେମାନେ ନିଜକୁ ବନ୍ଧନରେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବାରୁ ବନ୍ଦୀ ଭଳି ଏକାଠି ଚାଲୁଛନ୍ତି !”

ଶିକ୍ଷା : ହାତୀମାନଙ୍କ ଭଳି ବହୁତ ଲୋକ କେବେ କେମିତି  ବିଫଳତାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ,ସାରା ଜୀବନ ତାକୁ ଧରି ବସି ଯା’ନ୍ତି | ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି ନାହିଁ | ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ସେଇ ବିଫଳତାର କାହାଣୀକୁ କହି ହେଉଥାନ୍ତି |ଫଳରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ସେମାନେ ନିଜ ଉପରୁ ବିଶ୍ୱାସ ହରାନ୍ତି  | ଜୀବନରେ କେବେ ଆଗକୁ ବଢି ପାରିବେ,ସେକଥା ସେମାନେ ଆଉ ଭାବି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ | 

ଅପର ପକ୍ଷରେ ଆମେ ଯଦି ସେହି ବିଫଳତାକୁ ନିଜ ଜୀବନରେ ଉପରକୁ ଉଠିବା ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ସୋପାନ ବୋଲି ଧରି ନେଉ ଓ ଜୀବନ ପଥରେ ଆଗେଇ ଚାଲୁ,ତାହେଲେ ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସଫଳତା ପ୍ରାପ୍ତ କରି ପାରିବା | 

ତେଣୁ ଆଶାବାଦୀ ରହିବା ଦରକାର | ସକାରାତ୍ମକ ଭାବନା ରଖିବା ଦରକାର | 

ଏ ଦୁନିଆ ବହୁତ ବଡ | ବହୁତ ସୁଯୋଗ ଜୀବନରେ ଆସିବ | ତେଣୁ ହାରି ନଯାଇ ଆଗକୁ ବଢି ଚାଲିବା ଦରକାର | ସେଥିପାଇଁ ନିଜ ମାନସିକତାରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିବାକୁ ପଡିବ | ହୀନ ଭାବନାରୁ ଉପରକୁ ଉଠି ଜିତିବା ପଥରେ ପାଦ ଦେବାକୁ ପଡିବ |

http://inspirationalstorytellers.com/the-elephant-and-the-rope/

https://saibalsanskaar.wordpress.com